ΠΟΣΟ ΕΛΕΥΘΕΡΕΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΜΑΣ;

Με αφορμή την πολύ αξιόλογη ανάρτηση του φίλου Ανορθόδοξου με θέμα «Ψυχανάλυση και προπαγάνδα», αφου τη διαβάσετε, για σκεφθείτε πόσο πραγματικά ελεύθερες είναι οι επιλογές μας.

Συνέντευξη Τύπου του Κινήματος Πολιτών 'Καταναλώνουμε ότι Παράγουμε'

Δ Ε Λ Τ Ι Ο Τ Υ Π Ο Υ

«Καταναλώνουμε ότι παράγουμε»

«Ντύνομαι ελληνικά, τρώω ελληνικά, κάνω τουρισμό ελληνικά»

Αυτό είναι το κεντρικό σύνθημα της καμπάνιας που προωθεί το Κίνημα Πολιτών που συγκροτήθηκε από ενενήντα προσωπικότητες από την Τοπική Αυτοδιοίκηση, τα ΑΕΙ, τους Δικηγορικούς, Τεχνικούς και Ιατρικούς Συλλόγους και Επιμελητήρια, τον Επιστημονικό, Καλλιτεχνικό κόσμο και τον Τύπο μαζί με Προέδρους των ανώτατων και ανώτερων Συνδικαλιστικών Οργάνων των εργαζομένων, Προέδρους Εμπορικών Επιμελητηρίων, Συλλόγων και Συνδέσμων του Εμπορίου και της Αγοράς.

Το Κίνημα Πολιτών με αφορμή τη δύσκολη περίοδο που διανύει η χώρα μας καλεί όλους τους Έλληνες να συμβάλλουν ο καθένας προσωπικά για να βγούμε από το οικονομικό τούνελ στηρίζοντας την ελληνική οικονομία και την εγχώρια παραγωγή, καταναλώνοντας ελληνικά προϊόντα και υπηρεσίες.

Καταναλώνουμε ότι παράγουμε

Ενενήντα προσωπικότητες από την Τοπική Αυτοδιοίκηση, τα ΑΕΙ, τους Δικηγορικούς, Τεχνικούς και Ιατρικούς Συλλόγους και Επιμελητήρια, τον Επιστημονικό, Καλλιτεχνικό κόσμο και τον Τύπο μαζί με Προέδρους των ανώτατων και ανώτερων Συνδικαλιστικών Οργάνων των εργαζομένων, Προέδρους Εμπορικών Επιμελητηρίων, Συλλόγων και Συνδέσμων του Εμπορίου και της Αγοράς κ.λ.π., πήραν την πρωτοβουλία να συγκροτήσουν ‘’Κίνημα Πολιτών’’ και με Προσκλητήριο να καλέσουν όλους τους Έλληνες να μετάσχουν στον αγώνα για να προστατευθούν οι θέσεις εργασίας, να μειωθεί η ανεργία, να σταματήσει το κλείσιμο καταστημάτων, να στηριχθεί ο εγχώριος τουρισμός, οι αγρότες μας, οι Έλληνες παραγωγοί.

Μήτρα του πολιτισμού είναι η κοινότητα

Από την συνέντευξη του Γ. Χουρμουζιάδη στο Π. Παπακωσταντίνου

"Τι φταίει και τόσο στην Ελλάδα, όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο, οι κοινωνικές αντιδράσεις καθηλώνονται πολύ χαμηλότερα από το ύψος της πρόκλησης;

Οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές, που παράγουν τις προκλήσεις στο ύψος που λέτε, κατάφεραν ταυτόχρονα και να τις εξατομικεύσουν στο πεδίο της εφαρμογής τους. Κατά την άποψή μου αυτό είναι μια νίκη ενός «μεταμοντέρνου διαφωτισμού» που επιδιώκει την επιβολή του απομονωμένου ατόμου σε βάρος της συλλογικότητας. Έτσι η αντίδραση στις προκλήσεις αποκτά τη μορφή και την ένταση του προσωπικού «παράπονου» και όχι της κοινωνικής «επανάστασης»."

Αλήθεια περιμένουμε από τους διαχειριστές του συστήματος τους δημιουργούς της κρίσης να μας δώσουν λύσεις.

Μια διαφορετική, σύγχρονη κοινωνικής «επανάστασης» με συμμετοχή όλων μας θα είναι η λύση.

«από την εποχή του Homo Erectus μέχρι εκείνη του Homo Sapiens η μήτρα ενός άλλου Πολιτισμού και ενός άλλου Ανθρώπου υπήρξε η Κοινότητα.»

Όλη η συνέντευξη εδώ.

ΟΙ ΑΡΙΘΜΟΙ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΤΟ ΔΡΟΜΟ

Από την πρώτη ανάρτηση τονίσαμε την σημασία που έχει το εμπορικό ισοζύγιο μιας χώρας. Το εμπορικό ισοζύγιο λοιπόν της χώρας μας παρουσιάζει ένα τεράστιο έλλειμμα η μείωση του οποίου δίνει τη λύση στα δείνα μας. Στο πίνακα που ακολουθεί αποτυπώνεται το τεράστιο έλλειμμα σε ποσοστά επί του ΑΕΠ για την τελευταία δεκαετία

ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟ ΠΟΥ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΤΟΣΟ ΛΑΤΡΕΨΑΜΕ

Η κινητήρια δύναμη κάθε υγιούς οικονομικής δραστηριότητας στο καπιταλισμό είναι το κέρδος. Κάθε δραστηριότητα για να είναι επιτυχημένη θα πρέπει να αποδίδει κέρδος και σαυτόν που την παράγει-προσφέρει και σαυτόν που την καταναλώνει-απολαμβάνει.

ΣΥΝΘΕΣΗ ΝΟΜΙΣΜΑΤΙΚΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ

Όσες χώρες πήραν την «βοήθεια» του ΔΝΤ και ταυτόχρονα ακολούθησαν πολιτική ισχυρού νομίσματος, σχεδόν καταστράφηκαν. Μια από τις βασικές αιτίες για την αποτυχία αυτή είναι ότι μια αδύναμη και μη ανταγωνιστική οικονομία, που έχει συνήθως μια χώρα που προσφεύγει στο ΔΝΤ, παράγει προϊόντα που είναι αδύνατον να ανταγωνισθούν, με ίσους όρους, τα προϊόντα που παράγουν οι ισχυροί σε κεφάλαια, τεχνογνωσία και πολλές φορές με σχεδόν μηδενικό κόστος εργασίας μεταφέροντας την παραγωγή στην Άπω Ανατολή. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα την συρρίκνωση της εγχώριας παραγωγής υπέρ των εισαγόμενων με συνέπεια την περαιτέρω αύξηση της ανεργίας, της φτώχειας και της ύφεσης. Η επιλογή αυτή έχει βέβαια και την καλή όψη. Δεν υπάρχει πληθωρισμός (μερικές φορές λόγω υπερβολικής ευπείθειας του κράτους που παίρνει την βοήθεια -μπορεί και να έχει λίγο-) οι εισαγωγικές επιχειρήσεις λειτουργούν, ευημερούν και μπορούν να προγραμματίζουν το μέλλον του ανέφελα, και τέλος το κόστος των πρώτων υλών και της τεχνολογίας είναι σταθερό. Αν ξεπερασθεί η κρίση και επέλθει κάποια ισορροπία στη θέση της παλιάς χώρας θα βρίσκεται πλέον μια άλλη πολύ πιο μικρή και φτωχή. Μονο οι καταθέσεις στις Τράπεζες μένουν άθικτες.

ΕΠΙΚΟΥΡΕΙΑ ΣΥΝΤΑΓΗ

Ο σύγχρονος καπιταλισμός αδιαφορεί σε τι πιστεύεις, τι ψηφίζεις, αν απεργείς ή πηγαίνεις σε πορείες διαμαρτυρίας. Τον ενδιαφέρει να φοράς Nike παπούτσια φτιαγμένα στο Βιετνάμ, Lacoste μπλουζάκι φτιαγμένο στη Μαρόκο, όταν διψάς να πίνεις Coca-Cola  και στο πορτοφόλι σου να έχεις 2 τουλάχιστον φορτωμένες πιστωτικές κάρτες.

ΕΝΑΣ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΟΣ ΜΥΘΟΣ...ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΟΣ

Στις ανεπτυγμένες χώρες στις μέρες μας, η οικολογική ευαισθητοποίηση των πολιτών έχει αντίκτυπο στην καταναλωτική πρακτική. Μια κατ αρχήν ορθή λογική που απαιτεί οι νέες συσκευές να είναι φιλικότερες με το περιβάλλον, έχει γίνει μοχλός πλουτισμού για τις τεχνολογικά ανεπτυγμένες χώρες, στις οποίες δεν ανήκουμε, χωρίς σχεδόν κανένα οικολογικό όφελος, ή καλύτερα με οικολογική επιβάρυνση.

ΕΝΟΧΗ ΣΙΩΠΗ

Ενώ στη χώρα έρχεται το πάνω κάτω. Κεκτημένα δικαιώματα δεκαετιών αμφισβητούνται. Επιβάλλονται περικοπές ακόμα και στις συντάξεις πείνας. Όλοι αναλώνονται για να βρουν τον φταίχτη.

Φταίει η Goldman Shacks, φταίνε οι διεθνείς οίκοι αξιολόγησης, φταίει η διαφθορά των πολιτικών, φταίει η φοροδιαφυγή, φταίνε, φταίνε, φταίνε…..

ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ.

Θα μας πει επιτέλους κάποιος τι πρέπει να κάνουμε για να μη πεινάσουμε;

Όλα τα μέτρα της κυβέρνησης σκοπό έχουν να συγκεντρώσει με οποιοδήποτε τρόπο χρήματα για να πληρώσει τους πιστωτές μας, χωρίς βέβαια να θίγουν τα συμφέροντα των πολυεθνικών που λυμαίνονται τη χώρα.

Ας μη γίνουμε και εμείς αρωγοί στην προσπάθεια αυτή. Στην πράξει να σταματήσουμε αυτή την αιμορραγία. Σκεφτόμαστε το κάθε ευρω που καταναλώνουμε που πάει. Επιλέγουμε να καταναλώνουμε Ελληνικά προϊόντα και υπηρεσίες και περιορίζουμε ότι το εισαγόμενο.

Αυτή τη μικρή-μεγάλη επιλογή γιατί δεν την προβάλει κανείς;

Γιατί τα ΜΜΕ με τόσες αναλύσεις ποτέ δεν αφιέρωσαν ούτε ένα λεπτό για μια τέτοια επιλογή; Ενώ  διυλίζουν τον κώνωπα για ανούσια συνήθως θέματα, για τα Ελληνικά προϊόντα ούτε λόγος.

Γιατί οι λαλίστατοι πολιτικοί, όλων των κομμάτων, ενώ έχουν λύσεις για όλα, ο καθένας από την σκοπιά του, ποτέ κανένας δεν ανέφερε αυτή την επιλογή έστω και για να την απορρίψει.

Γιατί οι καθηγητές των οικονομικών πανεπιστήμιων αναλώνονται σε πολύπλοκες αναλύσεις, απρόσιτες για τον απλό άνθρωπο, και δεν προτείνουν το απλούστατο ΕΠΙΛΕΞΤΕ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ

Είναι τυχαίο;

Δυστυχώς όχι.

Όλοι σιωπούν σαυτό το θέμα σκόπιμα.

Τα ΜΜΕ από τις πολυεθνικές περιμένουν διαφημίσεις , οι πολιτικοί χορηγίες, και οι καθηγητές είναι συνήθως σύμβουλοι των πολυεθνικών.

ΕΙΝΑΙ ΟΛΟΙ ΕΝΟΧΟΙ ΚΑΙ ΔΙΑΒΡΩΜΕΝΟΙ ΓΙΑΥΤΟ ΣΙΩΠΟΥΝ.
ΕΝΑΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΕΦΥΓΕ. ΚΑΙ ΟΙ ΔΙΑΒΡΩΜΕΝΟΙ ΣΙΩΠΟΥΝ


Επόμενη ανάρτηση ΕΝΑΣ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΟΣ ΜΥΘΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΟΣ

ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ Η ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΔΟΥΛΕΙΑ

Από την αρχαιότητα ο κυριότερος τρόπος για την παραγωγή πλούτου ήταν η υπερεκμετάλλευση της ανθρώπινης εργασίας συνεπικουρούμενη από την τεχνολογία, και η κατοχή και εκμετάλλευση φυσικών πλουτοπαραγωγικών πηγών . Η υπερεκμετάλλευση της ανθρώπινης εργασίας εξυπηρετήθηκε με το θεσμός της δουλείας που με  διάφορες μορφές  έχει φτάσει μέχρι τις μέρες μας.

Εδώ να σημειώσω τη διαφορά μεταξύ της δουλείας και  δουλειάς. Ο σύγχρονος εργαζόμενος όταν δουλεύει δεν αντιμετωπίζεται σαν μια παραγωγική μηχανή αλλά σαν άνθρωπος ο οποίος εκτός από τη δουλειά έχει γενικότερες ανάγκες, επιθυμίες και δικαιώματα τα οποία πρέπει να ικανοποιούνται μέσα από τις εργασιακές συνθήκες. Στη δουλεία όλες οι ανθρώπινες ανάγκες είναι τόσο υποβαθμισμένες που πρακτικά είναι σχεδόν ανύπαρκτες. Προφανώς η δουλεία κοστίζει λιγότερο και το κέρδος μεγιστοποιείται.

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΣΤΗ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΑΠΟΙΚΙΟΚΡΑΤΙΑ

Αφορμή για την έναρξη λειτουργίας του ιστολογίου μου έγινε τελικά η τραγική κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η χώρα μας.

Πολιτικοί και δημοσιογράφοι προβάλουν σενάρια διάσωσης της χώρας προσκολλημένοι σε χρηματοοικονομικές διαχειριστικές κινήσεις και στην πάταξη της διαφθοράς, δημόσιας και ιδιωτικής. Καλα βέβαια είναι όλα αυτά και κάποια μάλιστα υπερεπείγοντα για την αποφυγή της εσωτερικής πτώχευσης. Δεν θίγουν όμως την πηγή του κακού. Και το κακό έχει όνομα λέγεται Εμπορικό Ισοζύγιο της χώρας.

Ένας δείκτης της ουσιαστικής δυναμικής μιας οικονομίας ο οποίος όμως ποτέ δεν προσμετρήθηκε, από την κατά τα αλλά αυστηρότατης ΕΕ, για ευνόητους λόγους. Σκοπός των ισχυρών της ΕΕ ήταν το άνοιγμα αγορών για την πώληση  προϊόντων και υπηρεσιών  μέσω των πολυεθνικών τους. Δείκτες σαν το Εμπορικό Ισοζύγιο μονο προβλήματα θα έφερναν και γιαυτο τους αγνόησαν προκλητικά. Για να είμαστε δίκαιοι οι κοινοτικοί έτεροι μας ενέκριναν πολλά κονδύλια για να βελτιώσουμε τον παραγωγικό ιστό της χώρας μας, αλλά το πώς αυτά εξανεμίστηκαν δεν είναι του παρόντος να το αναλύσουμε. Και αυτό βέβαια δεν έγινε με αγαθές προθέσεις. Λόγω της τεχνολογικής υστέρησης των αδυνατών χωρών ανέμεναν τα χρήματα των κονδυλίων ανάπτυξης να επιστρέψουν στις ισχυρές χώρες τους με την διαδικασία της αγοράς τεχνολογίας την οποία παρήγαγαν. Ας κλείσουμε όμως αυτό το θέμα γιατί δεν δίνει λύσεις στα σημερινά προβλήματα.