ΕΠΙΚΟΥΡΕΙΑ ΣΥΝΤΑΓΗ

Ο σύγχρονος καπιταλισμός αδιαφορεί σε τι πιστεύεις, τι ψηφίζεις, αν απεργείς ή πηγαίνεις σε πορείες διαμαρτυρίας. Τον ενδιαφέρει να φοράς Nike παπούτσια φτιαγμένα στο Βιετνάμ, Lacoste μπλουζάκι φτιαγμένο στη Μαρόκο, όταν διψάς να πίνεις Coca-Cola  και στο πορτοφόλι σου να έχεις 2 τουλάχιστον φορτωμένες πιστωτικές κάρτες.

ΕΝΑΣ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΟΣ ΜΥΘΟΣ...ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΟΣ

Στις ανεπτυγμένες χώρες στις μέρες μας, η οικολογική ευαισθητοποίηση των πολιτών έχει αντίκτυπο στην καταναλωτική πρακτική. Μια κατ αρχήν ορθή λογική που απαιτεί οι νέες συσκευές να είναι φιλικότερες με το περιβάλλον, έχει γίνει μοχλός πλουτισμού για τις τεχνολογικά ανεπτυγμένες χώρες, στις οποίες δεν ανήκουμε, χωρίς σχεδόν κανένα οικολογικό όφελος, ή καλύτερα με οικολογική επιβάρυνση.

ΕΝΟΧΗ ΣΙΩΠΗ

Ενώ στη χώρα έρχεται το πάνω κάτω. Κεκτημένα δικαιώματα δεκαετιών αμφισβητούνται. Επιβάλλονται περικοπές ακόμα και στις συντάξεις πείνας. Όλοι αναλώνονται για να βρουν τον φταίχτη.

Φταίει η Goldman Shacks, φταίνε οι διεθνείς οίκοι αξιολόγησης, φταίει η διαφθορά των πολιτικών, φταίει η φοροδιαφυγή, φταίνε, φταίνε, φταίνε…..

ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ.

Θα μας πει επιτέλους κάποιος τι πρέπει να κάνουμε για να μη πεινάσουμε;

Όλα τα μέτρα της κυβέρνησης σκοπό έχουν να συγκεντρώσει με οποιοδήποτε τρόπο χρήματα για να πληρώσει τους πιστωτές μας, χωρίς βέβαια να θίγουν τα συμφέροντα των πολυεθνικών που λυμαίνονται τη χώρα.

Ας μη γίνουμε και εμείς αρωγοί στην προσπάθεια αυτή. Στην πράξει να σταματήσουμε αυτή την αιμορραγία. Σκεφτόμαστε το κάθε ευρω που καταναλώνουμε που πάει. Επιλέγουμε να καταναλώνουμε Ελληνικά προϊόντα και υπηρεσίες και περιορίζουμε ότι το εισαγόμενο.

Αυτή τη μικρή-μεγάλη επιλογή γιατί δεν την προβάλει κανείς;

Γιατί τα ΜΜΕ με τόσες αναλύσεις ποτέ δεν αφιέρωσαν ούτε ένα λεπτό για μια τέτοια επιλογή; Ενώ  διυλίζουν τον κώνωπα για ανούσια συνήθως θέματα, για τα Ελληνικά προϊόντα ούτε λόγος.

Γιατί οι λαλίστατοι πολιτικοί, όλων των κομμάτων, ενώ έχουν λύσεις για όλα, ο καθένας από την σκοπιά του, ποτέ κανένας δεν ανέφερε αυτή την επιλογή έστω και για να την απορρίψει.

Γιατί οι καθηγητές των οικονομικών πανεπιστήμιων αναλώνονται σε πολύπλοκες αναλύσεις, απρόσιτες για τον απλό άνθρωπο, και δεν προτείνουν το απλούστατο ΕΠΙΛΕΞΤΕ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ

Είναι τυχαίο;

Δυστυχώς όχι.

Όλοι σιωπούν σαυτό το θέμα σκόπιμα.

Τα ΜΜΕ από τις πολυεθνικές περιμένουν διαφημίσεις , οι πολιτικοί χορηγίες, και οι καθηγητές είναι συνήθως σύμβουλοι των πολυεθνικών.

ΕΙΝΑΙ ΟΛΟΙ ΕΝΟΧΟΙ ΚΑΙ ΔΙΑΒΡΩΜΕΝΟΙ ΓΙΑΥΤΟ ΣΙΩΠΟΥΝ.
ΕΝΑΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΕΦΥΓΕ. ΚΑΙ ΟΙ ΔΙΑΒΡΩΜΕΝΟΙ ΣΙΩΠΟΥΝ


Επόμενη ανάρτηση ΕΝΑΣ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΟΣ ΜΥΘΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΟΣ

ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ Η ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΔΟΥΛΕΙΑ

Από την αρχαιότητα ο κυριότερος τρόπος για την παραγωγή πλούτου ήταν η υπερεκμετάλλευση της ανθρώπινης εργασίας συνεπικουρούμενη από την τεχνολογία, και η κατοχή και εκμετάλλευση φυσικών πλουτοπαραγωγικών πηγών . Η υπερεκμετάλλευση της ανθρώπινης εργασίας εξυπηρετήθηκε με το θεσμός της δουλείας που με  διάφορες μορφές  έχει φτάσει μέχρι τις μέρες μας.

Εδώ να σημειώσω τη διαφορά μεταξύ της δουλείας και  δουλειάς. Ο σύγχρονος εργαζόμενος όταν δουλεύει δεν αντιμετωπίζεται σαν μια παραγωγική μηχανή αλλά σαν άνθρωπος ο οποίος εκτός από τη δουλειά έχει γενικότερες ανάγκες, επιθυμίες και δικαιώματα τα οποία πρέπει να ικανοποιούνται μέσα από τις εργασιακές συνθήκες. Στη δουλεία όλες οι ανθρώπινες ανάγκες είναι τόσο υποβαθμισμένες που πρακτικά είναι σχεδόν ανύπαρκτες. Προφανώς η δουλεία κοστίζει λιγότερο και το κέρδος μεγιστοποιείται.

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΣΤΗ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΑΠΟΙΚΙΟΚΡΑΤΙΑ

Αφορμή για την έναρξη λειτουργίας του ιστολογίου μου έγινε τελικά η τραγική κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η χώρα μας.

Πολιτικοί και δημοσιογράφοι προβάλουν σενάρια διάσωσης της χώρας προσκολλημένοι σε χρηματοοικονομικές διαχειριστικές κινήσεις και στην πάταξη της διαφθοράς, δημόσιας και ιδιωτικής. Καλα βέβαια είναι όλα αυτά και κάποια μάλιστα υπερεπείγοντα για την αποφυγή της εσωτερικής πτώχευσης. Δεν θίγουν όμως την πηγή του κακού. Και το κακό έχει όνομα λέγεται Εμπορικό Ισοζύγιο της χώρας.

Ένας δείκτης της ουσιαστικής δυναμικής μιας οικονομίας ο οποίος όμως ποτέ δεν προσμετρήθηκε, από την κατά τα αλλά αυστηρότατης ΕΕ, για ευνόητους λόγους. Σκοπός των ισχυρών της ΕΕ ήταν το άνοιγμα αγορών για την πώληση  προϊόντων και υπηρεσιών  μέσω των πολυεθνικών τους. Δείκτες σαν το Εμπορικό Ισοζύγιο μονο προβλήματα θα έφερναν και γιαυτο τους αγνόησαν προκλητικά. Για να είμαστε δίκαιοι οι κοινοτικοί έτεροι μας ενέκριναν πολλά κονδύλια για να βελτιώσουμε τον παραγωγικό ιστό της χώρας μας, αλλά το πώς αυτά εξανεμίστηκαν δεν είναι του παρόντος να το αναλύσουμε. Και αυτό βέβαια δεν έγινε με αγαθές προθέσεις. Λόγω της τεχνολογικής υστέρησης των αδυνατών χωρών ανέμεναν τα χρήματα των κονδυλίων ανάπτυξης να επιστρέψουν στις ισχυρές χώρες τους με την διαδικασία της αγοράς τεχνολογίας την οποία παρήγαγαν. Ας κλείσουμε όμως αυτό το θέμα γιατί δεν δίνει λύσεις στα σημερινά προβλήματα.