26/5/18

Προτάσεις Για Την Βιοτεχνική Παραγωγική Ανασυγκρότηση.




Ο ρόλος της μεταποιητικής βιοτεχνίας για μια οικονομία είναι σημαντικότατος. Προσφέρει πολλές θέσεις εργασίας ειδικευμένου προσωπικού και δημιουργεί τεχνογνωσία και καινοτομία. Περιλαμβάνει δραστηριότητες που ακόμα και αν δεν διαθέτεις πρώτες ύλες, μπορείς να παράξεις σημαντικό πλούτο, βασιζόμενος κυρίως στην επιστημονική γνώση και εργασία.
Για τη παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας πρέπει να δημιουργηθεί ένα κατάλληλο πλαίσιο που θα στηρίζει την ανάπτυξη της βιοτεχνίας. Πολλά είναι αυτά που θα μπορούσαμε να προτείνουμε για το σκοπό αυτό. Θα αναφερθώ εν συντομία σε προτάσεις που τις θεωρώ θεμελιώδεις.

  1. Χωροταξικό
Το πρώτο σημαντικό πρόβλημα που συναντά μια μεταποιητική επιχείρηση, με πολλές συνέπειες για τη λειτουργία και την ανταγωνιστικότητά της, είναι το χωροταξικό. Το κράτος οφείλει να χωροθετήσει άμεσα βιοτεχνικά πάρκα και βιομηχανικές ζώνες  πλησίον των αστικών κέντρων και μέσα σ’ αυτά (όπου είναι δυνατόν), αξιοποιώντας ακόμα και παλιά κτήρια, ελεύθερους χώρους, απαλλαγμένους από γραφειοκρατικά προσκόμματα με προεγκεκριμένες περιβαντολογικές μελέτες. Για να υπάρξει μάλιστα χαμηλό κόστος  στη βιοτεχνική στέγη, ώστε να μπορούν να δραστηριοποιηθούν νέοι μικροί επιχειρηματίες, επιβάλλεται να δημιουργηθούν χώροι και πάρκα με ειδικό ιδιοκτησιακό καθεστώς μόνο χρήσης. Γενικά θα πρέπει να εφαρμοστούν επιλογές που θα απεγκλωβίζουν τις μεταποιητικές δραστηριότητες από το Real Estate.

  1. Επιλεκτική Φορολογική Ελάφρυνση Για Τις Παραγωγικές Επιχειρήσεις.
Στη σύγχρονη παγκοσμιοποιημένη οικονομία ισχύει το εξής αντιφατικό:
Τα προϊόντα που παράγουμε για να πουληθούν οφείλουν να είναι ανταγωνιστικά μέσα στην ελεύθερη παγκοσμιοποιημένη αγορά. Οι επιχειρήσεις όμως που τα παράγουν οφείλουν να λειτουργούν σύμφωνα με το εκάστοτε κρατικό νομοθετικό πλαίσιο. Δηλαδή το καθαρά εμπορικό κομμάτι είναι απόλυτα ελεύθερο χωρίς κρατικά σύνορα. Ενώ το καθαρά παραγωγικό κομμάτι είναι περιορισμένο μέσα στα κρατικά σύνορα. Προφανώς αυτή η παγκοσμιοποιημένη στρεβλής αντιμετώπισης της αγοράς γεννά συνθήκες αθέμιτου ανταγωνισμού σε βάρος αυτών που παράγουν αγαθά σε χώρες υψηλών κοινωνικών προδιαγραφών, στην αντιπαράθεση τους με αυτούς που μεταφέρουν αγαθά (εισαγωγείς) από τις χώρες χαμηλών κοινωνικών προδιαγραφών.
Πρότασή μου είναι μια επιλεκτική φορολογική ελάφρυνση για τις παραγωγικές επιχειρήσεις και ειδικά γι αυτές  που έχουν ένα σημαντικό συντελεστή προστιθεμένης αξίας στη χώρα μας ή στις επιχειρήσεις που έχουν υψηλό κοινωνικό ισολογισμό.
Μια επιχείρηση που παράγει σημαντικό πλούτο ή δημιουργεί θέσεις εργασίας πρέπει να επιβιώσει στη χώρα μας ακόμα και αν χρειάζεται, για το σκοπό αυτό, να βοηθηθεί με χαμηλή φορολογία. Η απώλεια φορολογικών εσόδων σύντομα θα υπερκαλυφθεί από τα έσοδα των νέων επιχειρήσεων που θα δημιουργηθούν, από την αύξηση των εργασιών των υπαρχόντων επιχειρήσεων και από τις ασφαλιστικές εισφορές των νέων εργαζομένων. Βοηθώντας την παραγωγή μας δεν μεροληπτούμε υπέρ της απλά μετριάζουμε την απαξίωσή της από την παγκοσμιοποίηση.
Το ουσιαστικό σ’ αυτή τη πρόταση είναι ότι δημιουργούνται σημαντικά κίνητρα υπέρ της μεταποίησης σε σχέση με το εισαγωγικό εμπόριο. Ανάλογα μέτρα έχουν εφαρμόσει και άλλες χώρες στην ΕΕ με θεαματικά επενδυτικά αποτελέσματα. Τέλος είναι μια επιλογή που δεν απαιτεί το κράτος να επιλέξει τομείς για να ενισχύσει (με ενδεχόμενη αστοχία), είναι μια επιλογή που η δυναμική της επιχειρηματικότητας θα προκρίνει το εφικτό, το ρεαλιστικό, το κερδοφόρο.
Συμπληρωματικά στο τομέα της φορολογικής ελάφρυνσης πρέπει να προτείνουμε διαδικασίες ώστε οι μεταποιητικές επιχειρήσεις να έχουν την δυνατότητα δημιουργίας αποθεματικών κεφαλαίων. Το επιχειρεί στην βιοτεχνίας απαιτεί α) εκσυγχρονισμό παγίων, β) δυνατότητα αντιμετώπισης παροδικών εμπορικών κρίσεων, γ) αποτυχημένους σχεδιασμούς προϊόντων, δ) αντιμετώπιση επισφαλών απαιτήσεων κτλ. Αν στραγγίζουμε φορολογικά τις επιχειρήσεις και δεν αφήνουμε περιθώρια δημιουργίας κεφαλαίων, εξ αιτίας των παραπάνω απαιτήσεων, η επιβίωση είναι αδύνατη.

  1. Ειδικευμένο Τεχνικό Προσωπικό
Υπάρχει έλλειψη εξειδικευμένου τεχνικού προσωπικού και πολύ μεγάλος κίνδυνος να χαθεί συσσωρευμένη γνώση και εμπειρία χρόνων. Το σχέδιο για την παραγωγική ανασυγκρότηση δεν θα υλοποιηθεί ποτέ αν δεν υπάρχουν νέοι εξειδικευμένοι εργαζόμενοι εκπαιδευμένοι στις σύγχρονες τεχνολογίες που θα θητεύσουν δίπλα στους παλαιότερους μαστόρους. Από τότε που απομακρύνθηκαν οι βιοτεχνίες από τον αστικό ιστό, οι νέοι άνθρωποι έχασαν την επαφή με τα επαγγέλματα μαστορικής. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα οι νέοι μας να στερούνται βιωμάτων σε τέτοιες δραστηριότητες με συνέπεια την αποστροφή τους σε κάτι άγνωστο. Η αναβάθμιση των τεχνικών λυκείων και η καλύτερη σύνδεση των ανώτερων τεχνικών σχολών με τις ανάγκες της παραγωγής πρέπει να γίνει άμεσα. Παράλληλα πρέπει να τρέξουν βελτιωμένα προγράμματα εξειδίκευσης εργαζόμενων που θα στοχεύουν στην ουσιαστική βελτίωση των δεξιοτήτων των τους.

4.      Ελληνικό Σήμα
Πολλοί καταναλωτές έχουν πλέον κατανοήσει πόσο σημαντική είναι η επιλογή ελληνικών προϊόντων. Οι επιχειρήσεις που το έχουν καταλάβει, προβάλουν την όποια ελληνικότητα στα προϊόντα τους, χωρίς όμως να υπάρχει ουσιαστικός έλεγχος. Η καθιέρωση του ελληνικού σήματος που θα αποδίδεται σε προϊόντα που πραγματικά έχουν σημαντική προστιθέμενη αξία στον τόπο μας πρέπει να αποτελέσει προτεραιότητα για την παραγωγική ανασυγκρότηση. Ειδικά για τις μικρές νέες βιοτεχνίες το ελληνικό σήμα θα λειτουργούσε σαν brand και θα τις βοηθούσε σημαντικά για να αναπτυχθούν εμπορικά.

5.      Συνέργειες
Ο κατακερματισμός της επιχειρηματικότητας στη χώρα μας μειώνει σημαντικά την ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων μας. Το σχέδιο για την παραγωγική ανασυγκρότηση πρέπει να δίνει κίνητρα για τη δημιουργία συνεργιών μεταξύ των  επιχειρήσεων. Με δεδομένο ότι ο Έλληνας επιχειρηματίας δεν έχει καλές επιδόσεις σε θέματα συνεργασιών, επιβάλλεται να νομοθετηθούν ειδικά κίνητρα για συνεργασία - συγχώνευση μικρομεσαίων μεταποιητικών επιχειρήσεων. Μια καλή αφορμή για να έρθουν σε επαφή επιχειρηματίες με παράλληλες παραγωγές ώστε να συνεργαστούν είναι η χρηματοδότηση κοινών θεματικών περιπτέρων σε εκθέσεις.

6.  Λαθρεμπόριο, Ανταγωνισμός, Ντάμπινγκ
Το λαθρεμπόριο δεν αποστερεί μόνο το κράτος από σημαντικά έσοδα, δημιουργεί παράλληλα συνθήκες αθέμιτου ανταγωνισμού στις παραγωγικές επιχειρήσεις. Για να υλοποιηθεί ένα σχέδιο παραγωγικής ανασυγκρότησης πρέπει να υπάρξει αυστηροποίηση στους ελέγχουν ώστε να εξαλειφθούν τέτοιες εστίες παρανομίας.
Το περιβάλλον λειτουργίας των μεταποιητικών επιχειρήσεων υπολείπεται πολύ από του να χαρακτηριστεί φιλικό,  αν δεχτεί και κτυπήματα από το λαθρεμπόριο και το παραεμπόριο η επιβίωσή τους γίνεται προβληματική.
Επιπλέον θα πρέπει επιτέλους να υπάρξει ένα στοιχειώδεις ποιοτικός έλεγχος των εισαγόμενων προϊόντων. Εκτός από το διατροφικό κομμάτι όπου υπάρχει κάποιος έλεγχος, σε όλα τα άλλα εισαγόμενα προϊόντα δεν υπάρχει κανένας έλεγχος. Πολλές φορές εισάγονται επικίνδυνα φτηνά προϊόντα με ανύπαρκτα πιστοποιητικά τα οποία εκτοπίζουν τα προϊόντα μας. Επιβάλλεται να δημιουργηθούν υπηρεσίες που με μικρό κόστος θα πιστοποιούν τις προδιαγραφές των προϊόντων για να υπάρξει υγιείς ανταγωνισμός.
Τέλος θα πρέπει να ενεργοποιηθεί η επιτροπή ανταγωνισμού που θα ερευνά, κατόπιν καταγγελιών, περιπτώσεις Ντάμπινγκ με εισαγόμενα προϊόντα.

7.  Ανταγωνιστικά Κεφάλαια Κίνησης.
Τα επιτόκια των τραπεζών για κεφάλαια κίνησης είναι απαγορευτικά. Ακόμα και υγιείς επιχειρήσεις που έχουν πρόσβαση στις τράπεζες αντιμετωπίζουν επιτόκια που λειτουργούν αποτρεπτικά για την ανάπτυξη. Για την παραγωγική ανασυγκρότηση χρειάζονται κεφάλαια. Αν το κόστος του χρήματος είναι τέτοιο ώστε να συρρικνώνεται σημαντικά το επιχειρηματικό κέρδος, η παραγωγή γίνεται μη ανταγωνιστική.
Θα πρέπει να ενεργοποιηθεί άμεσα το πρόγραμμα μιας αναπτυξιακής τράπεζας ώστε να υπάρξει χαμηλότοκη χρηματοδότηση στις μεταποιητικές επενδύσεις χωρίς τις απαγορευτικές εγγυήσεις που απαιτούν σήμερα οι εμπορικές τράπεζες. Ειδικά για τα κεφαλαία που δίνονται για την αγορά παραγωγικού μηχανολογικού εξοπλισμού, θα πρέπει να υπάρχει πέραν των επιδοτήσεων, επιτόκιο επιπέδου κόστους αγοράς του χρήματος από τις τράπεζες. Το όφελος από μια επένδυση παγίου, παράγετε συνήθως μετά από μια αρκετά μακροχρόνια περίοδο λειτουργίας του. Αν επιβαρυνθεί αυτή εξ αρχής υπέρογκα, η επένδυση θα έχει μικρά περιθώρια επιβίωσης.

8.  Άμεση Φορολογική Απομείωση Ζημιών
Ο χρόνος απονομής δικαιοσύνης είναι απογοητευτικός. Όταν υπάρχει κάποια εμπορική αντιδικία αυτή μέχρι να ολοκληρωθεί δικαστικά μεσολαβούν πολλά χρόνια και εν τέλει, οι οικονομικές απαιτήσεις, πολλές φορές, ουσιαστικά εξανεμίζονται. Πρότασή μου είναι όταν κάποιος ζημιώνει από κάποια συναλλαγή να υπάρχει ένας σύντομος τρόπος για να απομειώνει τα φορολογητέα κέρδη του, ώστε να περιοριστεί η ζημία, μέχρι την ολοκλήρωση της δικαστικής διαδικασίας. Αν υπάρξει ποτέ κάποια οικονομική δικαίωση να καταβάλλονται οι αναλογούντες φόροι. Η εφαρμογή της διαμεσολάβησης για εμπορικές διαφορές θα μπορούσε να μειώσει σημαντικά τους χρόνους απονομής δικαιοσύνης.

9.  Χρηματοδότηση Μηχανολογικού Εξοπλισμού.
Στην Ελλάδα δεν έχουμε βιομηχανίες που να παράγουν μηχανές (βαριά βιομηχανία), ούτε βέβαια θα αποκτήσουμε αγοράζοντας καινούργιες μηχανές! Αγοράζουμε μηχανές για να παράγουμε τα προϊόντα μας. Άρα δεν έχουμε κάποιο ιδιαίτερο όφελος από τον καινούργιο μηχανολογικό εξοπλισμό αν μπορούμε να παράγουμε τα ίδια προϊόντα, το ίδιο ανταγωνιστικά, με πολύ φθηνότερο μεταχειρισμένο μηχανολογικό εξοπλισμό. Με βάση αυτό το σκεπτικό θα πρέπει να διαφοροποιηθούν τα προγράμματα επιδότησης παγίων ώστε να καλύπτουν και μεταχειρισμένα μηχανήματα.

17/11/17

Διαχρονικά Επίκαιρο


Το πρόβλημα ξεκινά από το γεγονός ότι στη Ελλάδα τα έχουμε αφήσει όλα στην ιδιωτική πρωτοβουλία χωρίς κανένα κεντρικό σχεδιασμό.
Για τη τραγική εξέλιξη των ημερών θα πρέπει να γυρίσουμε κάποια χρόνια πίσω.
Το Θριάσιο πεδίο είναι μια περιοχή έξω από το λεκανοπέδιο κοντά στη Αθήνα. Περιοχή δηλαδή που μπορεί να λειτουργήσει η βιομηχανία.  Χωρίς κανένα κεντρικό σχεδιασμό αναλαμβάνουν οι κτηματομεσίτες να χωροθετήσουν το βιομηχανικό χώρο! Η κάθε επιχείρηση θα πρέπει να δημιουργήσει και να υποστηρίξει τις αναγκαίες υποδομές για τη λειτουργία της. Ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα για τη λειτουργία και για τις επιχειρήσεις και για τους εργαζόμενους είναι η μεταφορά στο χώρο εργασίας. Προφανώς χωρίς σταθερές συγκοινωνίες το πρόβλημα της καθημερινής μετακίνησης δεν αντιμετωπίζεται εύκολα.  Ειδικά οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις που αποτελούν την πλειονότητα και υποστηρίζουν τις περισσότερες θέσεις εργασίας έχουν μεγαλύτερη ανάγκη από κεντρικό σχεδιασμό που όμως δεν υπάρχει.
Έτσι περιοχές κοντά σε χώρους εργασίας όπως η Μάνδρα αρχίζει και αστικοποιείται με …. αυθαίρετα, χωρίς κανένα σχέδιο πόλης. Η πολιτεία πάλι απούσα. Στην αρχή δεν υποστήριξε δίκτυα υποδομών για να λειτουργήσει η βιομηχανία και μετά δεν σχεδίασε την επέκταση της πόλης για να στεγαστούν ουσιαστικά οι εργαζόμενοι. Όλα αφημένα στην ιδιωτική πρωτοβουλία!
Προφανώς μόνο από τύχη δεν θα υπήρχαν τέτοια τραγικά συμβάντα.
Ακόμα και όταν πλέον η Μάνδρα έγινε πόλη και η υπογειοποίηση των ρεμάτων έγινε επιτακτική ανάγκη για ένα καλύτερο περιβάλλον αυτό έγινε πρόχειρα, ίσως μόνο για να πάρουν κάποιοι τις μεσιτείες!
Με τέτοιες περιπτώσεις είναι γεμάτη η χώρα μας. Η πολιτεία κωφεύει συστηματικά στις ανάγκες των περισσότερων πολιτών και όταν η εξέλιξη την αναγκάζει να αποφασίσει αυτό το κάνει με τη λογική της συναλλαγής.

Εκτός από κοκορομαχίες θα κάνουμε αυτοκριτική;

18/6/17

Η Αξία Της Εργασίας


Μια φορά κι’ ένα καιρό υπήρχε μια χώρα η οποία είχε ένα ασφαλιστικό και φορολογικό σύστημα ακριβώς ίδιο με το δικό μας. Στη χώρα αυτή ζούσε ένας μικρός  πλην ειλικρινής φορολογικά βιοτέχνης, που έφτιαχνε παπούτσια. Στην ατομική επιχείρησή του μάλιστα εργάζονταν και τρεις νέοι τεχνίτες του παπουτσιού.
Η βιοτεχνία αυτή για αρκετά χρόνια πλήρωνε με 968€ καθαρά το μήνα (13.552€ το χρόνο) τον κάθε εργαζόμενο και παρουσίαζε κάθε τέλος του χρόνου μεικτά κέρδη 55.000€. Από αυτά πλήρωνε ο βιοτέχνης τις ασφαλιστικές και φορολογικές του υποχρεώσεις και στο τέλος έμεναν καθαρά για τη βιοτεχνία και το βιοτέχνη 27.108€ ή 2.259€ το μήνα.
Κάποια χρονιά οι εργαζόμενοι ζήτησαν από τον βιοτέχνη αύξηση. Αυτός λοιπόν τους είπε ότι έτσι όπως είναι τα οικονομικά της βιοτεχνίας δεν υπάρχει τέτοιο περιθώριο. Όμως τους πρότεινε μια συμφωνία για να ικανοποιήσει την ανάγκη των εργαζόμενών του.
Τους πρότεινε λοιπόν την ερχόμενη χρονιά να προσπαθήσουν όλοι να αυξήσουν την προστιθέμενη αξία της εργασίας τους και τα επιπλέον καθαρά κέρδη που θα έχει η βιοτεχνία να μοιραστούν στο τέλος του χρόνου ισόποσα στους τρεις εργαζόμενους με τη μορφή μπόνους. Η συμφωνία έγινε δεκτή και όλοι η βιοτεχνία ξεκίνησε την προσπάθεια.
Στο τέλος του χρόνου τα λογιστικά έδειχναν μια αύξηση μεικτών κερδών της τάξεως του 18% τα οποία διαμορφώθηκαν στα 65.000€ (+10.000€). Περιχαρής ο εργοδότης ανακοινώνει τα αποτελέσματα στους εργαζομένους και τους ενημερώνει ότι την επομένη θα τους ανακοινώσει το μπόνους. Πάει λοιπόν στο λογιστή, του παραθέτει τα στοιχεία του οικονομικού έτους και ο λογιστής του τον ενημερώνει για το επιπλέον ποσό που είχε υποσχεθεί ότι θα διανείμει.
Την επομένη ο βιοτέχνης περίλυπος τους ανακοινώνει ότι το μπόνους για την υπερεργασία που προσέφεραν όλο το χρόνο είναι 61€ στο καθένα!
Να μη σας πω τέλος τι έμμεινε στους εργαζόμενους όταν για αυτό το μπόνους έγιναν και οι νόμιμες ασφαλιστικές και φορολογικές κρατήσεις.
Το συμπέρασμα είναι ότι στη χώρα αυτή υπάρχει μια απαξίωση της εργασίας χάριν άλλων συμφερόντων. Προφανώς δεν θα πρέπει να έχουν μια αριστερή κυβέρνηση.
ΥΓ Το που πήγε η υπεραξία της εργασίας είναι μια άλλη ιστορία που θα σας τη πω άλλη φορά.

11/5/16

Πως Θα Μπορούσαμε Να Δημιουργήσουμε Χιλιάδες Νέες Θέσεις Εργασίας.


Με το νέο ασφαλιστικό είναι δεδομένη η καταβολή του 26,95% των κερδών για ασφαλιστικές εισφορές. Αυτό σημαίνει ότι ένας μικροεπαγγελματίας που κερδίζει 50.000€ το χρόνο θα πρέπει να πληρώσει τώρα σχεδόν 13.500€ από 5.500€ που πλήρωνε. Δηλαδή θα πληρώσει 8.000€ το χρόνο επιπλέον! Όμως 10.000€ είναι το συνολικό κόστος μιας θέσης εργασίας. Δεν σκέφτηκε κανείς ότι θα ήταν πολύ περισσότερο ωφέλιμο στη πατρίδα μας, που μαστίζεται από την ανεργία, αντί αυτά τα επιπλέον 8.000€ να δοθούν απευθείας στο ασφαλιστικό σύστημα να γίνουν μια νέα θέση εργασίας; Κάθε επαγγελματίας που θα προσλάβει ένα επιπλέον εργαζόμενο να έχει την δυνατότητα να εκπέσει τις επιπλέον εισφορές. Άλλωστε από τις περίπου 10.000€ που κοστίζει μια θέση εργασίας οι 3.000€ αφορούν ασφαλιστικές εισφορές, άρα έσοδα για το ασφαλιστικό από άλλο δρόμο.
Ας δοθεί αυτή η δυνατότητα σαν επιλογή.
Ας βάλουμε επιτέλους λίγο φαντασία στη εξουσία!!!

26/1/16

SOS ΑΣΦΑ-ΛΙΣΤΙΚΟ

Το ασφαλιστικό είναι το δυσκολότερο και το συνθετότερο πρόβλημα που κληρονομήσαμε από τις κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ ΝΔ. Όμως μπορεί να λυθεί μόνο με διαφορετικά εισπρακτικά μέτρα; Η αντιμετώπιση του προβλήματος πολύ φοβάμαι ότι είναι πολύ απλοϊκή. Έχει σκεφτεί κάποιος πως μπορεί να αντιδράσει η αγορά μετά από αυτή την βίαιη επέμβαση στο επιχειρήν. Μήπως τα συνήθη υποζύγια είναι πάλι οι μικρομεσαίοι;

Με αφορμή λοιπόν τις δηλώσεις του υπουργού Εργασίας Γ. Κατρούγκαλου ένας σχολιασμός.

“Επομένως, εμείς είπαμε από την αρχή ότι θέλουμε ένα ασφαλιστικό σύστημα που δεν θα έχουν τα συνήθη υποζύγια, οι μισθωτοί, το βάρος να επιδοτούν τις συντάξεις άλλων.”
Για τις ασφαλιστικές εισφορές των μισθωτών να υπενθυμίσω ότι για κάθε μισθωτό ο εργοδότης συνεισφέρει 26,95% επί του μεικτού μισθού και ο μισθωτός 15,5%. Άρα το ασφαλιστικό των μισθωτών πρωτίστως βασίζεται στα έσοδα από τους εργοδότες οι οποίοι μεταβάλλονται σε υποζύγια με το νέο ασφαλιστικό.

“Με τη δική μας πρόταση, όποιοι βγάζουν λιγότερα από 12 χιλιάδες ευρώ, και κακά τα ψέματα αυτή είναι η συντριπτική πλειονότητα των Ελλήνων …….. αυτοί είναι γενικά οι μεγάλοι κερδισμένοι της μεταρρύθμισης και ως προς τις εισφορές και ως προς τις συντάξεις που θα πάρουν μελλοντικά.”
Να διευκρινίσω ότι με το ισχύον φορολογικό όσοι δηλώνουν μέχρι 12.000 € ήδη έχουν αφαιρέσει τις ασφαλιστικές εισφορές οι οποίες είναι συνήθως 4.000 έως 5.500€. Άρα η συντριπτική πλειοψηφία με το νέο ασφαλιστικό δεν θα έχει τα κέρδη των 12.000 αφού με τον νέο τρόπο υπολογισμού θα εμφανίζουν κέρδη 16.000 έως 17.000 €. Μάλλον τα κέρδη θα «προσαρμοστούν» στις 12.000€ με ότι επαχθές συνεπάγεται αυτό!

“Και στο εσωτερικό κάθε κατηγορίας ελεύθερων επαγγελματιών, των αγροτών -γιατί κι εκεί υπάρχει διαστρωμάτωση- να μην είναι οι πιο οικονομικά αδύναμοι αυτοί που θα τραβάνε το κάρο.”
Το κάρο δεν το τραβάμε οι οικονομικά αδύναμοι κ. Υπουργέ. Οι πραγματικά οικονομικά αδύναμοι έχουν παύσει προ πολλού να πληρώνουν τις ασφαλιστικές τους εισφορές. Το κάρο το τραβάμε όσοι επαγγελματίες έχουν μείνει ενεργοί και συντηρούν θέσεις εργασίας. Η διαστρωμάτωση που προκύπτει από τις φορολογικές δηλώσεις είναι γνωστό σε όλους ότι δεν έχει καμία αξιοπιστία. Πάνω σ’ αυτή την αναξιόπιστη οικονομική διαστρωμάτωση θα στηρίξετε τον υπολογισμό των ασφαλιστικών εισφορών; Δεν αντιλαμβάνεστε ότι η κοινωνική αδικία θα μεγιστοποιηθεί;

“Να μοιράζονται λοιπόν τα βάρη αναλόγως με τις δυνάμεις του καθενός.”
Μισθωτός με 8.200 € μεικτά του μένουν για να ζήσει καθαρά 574 € το μήνα, ενώ ελεύθερος επαγγελματίας με 8.200 € κέρδος το χρόνο του μένουν για να ζήσει 300 € το μήνα (χωρίς να υπολογιστεί η προείσπραξη)!!!
Σε ποια ζυγαριά αυτά τα βάρη ισορροπούν;

“Ίδιοι κανόνες για όλους, να μην υπάρχουν Έλληνες πιο ίσοι από τους άλλους.”
Ασφαλιστικές εισφορές μισθωτού (χωρίς επικουρικό) 15,5% - ασφαλιστικές εισφορές επαγγελματία (χωρίς επικουρικό) 26,95%!!!

Τι ισότητα είναι αυτή;

29/8/15

Διάσπαση ή Αποστασία;



 Κανένας δεν κατηγόρησε την Αριστερή Πλατφόρμα όταν  σε όλα τα συλλογικά όργανα και δράσεις του ΣΥΡΙΖΑ εξέφραζε μια διαφορετική άποψη. Ήταν πλούτος για τον πολίτικο συνασπισμό επειδή τον εμπλούτιζε με διαφορετικές ιδέες. Το γεγονός μάλιστα ότι τελικά αποδέχετο την άποψη της πλειοψηφίας αποδείκνυε μια βαθειά δημοκρατική παιδεία.
Έτσι έδειχναν τα πράγματα πριν την διακυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Πάντως αν σε εκείνη τη φάση κάποιος διαφοροποιούσε τη θέση του και αποχωρούσε προκαλώντας ίσως και διάσπαση, για ατομικούς ή ιδεολογικούς λόγους, κανένας δεν θα μπορούσε να το κατακρίνει. Συνέπειες θα υπήρχαν μόνο μέσα στο ΣΥΡΙΖΑ. Όταν αποχώρισε πχ η ΔΗΜΑΡ προκλήθηκε διάσπαση όμως κανένας δεν μπορεί να την κατακρίνει επειδή είχε μια σημαντική αξεπέραστη διαφορά.
Διάσπαση λοιπόν κατά τη γνώμη μου είναι μια πράξη διαφοροποίησης και αποχώρησης από μια συλλογικότητα που οι κύριες και άμεσες συνέπειες αφορούν πρωτίστως την συλλογικότητα μέσα στη οποία πραγματοποιείται.
Αν ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν στην αντιπολίτευση η οποία διάσπαση θα αφορούσε τον ίδιο και τους φίλους του. Όταν όμως έχεις εκλεγεί για να κυβερνήσεις, οι ευθύνες των μελλών και μάλιστα των κυβερνώντων δεν είναι πλέον οι ίδιες. Οι πράξεις και οι επιλογές δεν έχουν πλέον σχεδιαστικό χαρακτήρα, έχουν συνέπειες σε ολόκληρη τη κοινωνία. Η κυβέρνηση έχει την συνταγματική εντολή και ευθύνη να κυβερνήσει. Οι πιθανές πλέον αξεπέραστες διαφοροποιήσεις σε θέσεις και αποφάσεις, οφείλουν να λύνονται με αποχωρήσεις και αντικαταστάσεις, χωρίς να προκαλείται πρόβλημα στη πλειοψηφούσα κυβέρνηση. Οι θέσεις και οι απόψεις της μειοψηφίας δεν είναι δημοκρατικό να επιβάλλονται στη πλειοψηφία με την απειλή τον τερματισμό της δυνατότητας να κυβερνήσεις. Όταν μάλιστα τελικά προκαλούν τον πρόωρο τερματισμό της κυβέρνησης, τότε δεν έχουμε πλέον μια αθώα Διάσπαση, αλλά μια βίαιη συνταγματική εκτροπή, μια Αποστασία! (Έτσι λεγόταν το 65).

25/8/15

Για ένα νέο αναπτυξιακό νόμο που επιτέλους θα επικροτεί την ανάπτυξη και όχι την διαφθορά και τον παρασιτισμό

zobbies

του Α. Οικονομίδη*

Ο Αλέξης Οικονομίδης συνοψίζει τις θέσεις για τις βασικές αρχές του ζητούμενου επενδυτικού νόμου, που προτείνει στο Τμήμα Βιομηχανίας του ΣΥΡΙΖΑ:
Η παραγωγική αποδιάρθρωση της χώρας μας, είναι το αποτέλεσμα απολύτως ηθελημένων πολιτικών επιλογών, τουλάχιστον των τελευταίων 30 χρόνων. Το μνημόνιο απλώς την επιτάχυνε και την ολοκλήρωσε.
Αν σήμερα έπεφταν χρήματα από ελικόπτερο, το μόνο που θα διογκώνονταν είναι οι παρασιτικοί τομείς της αγοράς, εκείνοι ακριβώς που μας κατέστρεψαν.» [i]
Αν δεν αλλάξει ο συσχετισμός 3% του πρωτογενή τομέα, 9% του δευτερογενή τομέα και  88% υπηρεσίες παντός είδους, τότε όχι μόνο ανάπτυξη ποτέ δεν θα δούμε, αλλά θα χάσουμε και την εθνική μας ανεξαρτησία. [ii]

Τι συμβαίνει με τους εκάστοτε αναπτυξιακούς νόμους στα αλήθεια.

Η εφαρμογή των προηγούμενων αναπτυξιακών νόμων, τελικά βοήθησε στην μεγέθυνση των υπηρεσιών (σύμβουλοι-βιομηχανίες υπηρεσιών δημιουργίας business plan και όχι μόνο), του παρασιτισμού, της αθρόας εισαγωγής μηχανολογικού εξοπλισμού και του αυξημένου διαχειριστικού κόστους που κατανάλωσε σημαντικούς πόρους σε βάρος των πραγματικά δικαιούχων. [iii]
Αντί ο Αναπτυξιακός νόμος να στοχεύει και σκοπεύει στο ζητούμενο που είναι το τελικό προϊόν, περιορίζεται στις προθέσεις επιδοτώντας κυρίως δαπάνες κτιριακού και μηχανολογικού εξοπλισμού (πάντα εισαγόμενου μια που δεν υπάρχει η δυνατότητα έκδοσης πιστοποιητικού για τα εγχωρίως κατασκευαζόμενα!), και πάσης φύσεως υπηρεσιών (ταξίδια, εκθέσεις, συμβούλων και μιας βαριάς βιομηχανίας υπηρεσιών «paper-ρολογίας»), με τελικό αποτέλεσμα την διόγκωση του παρασιτισμού και της διαφθοράς. [iv]
Για να εισπράξεις δε την οιαδήποτε επιχορήγηση, θα πρέπει να καταθέσεις αντίστοιχη εγγυητική επιστολή τραπέζης, αποκλείοντας στην πράξη όσους πραγματικά την χρειάζονται, το αποτέλεσμα είναι να απευθύνεται τελικά μόνο σε αυτούς που δεν την έχουν ανάγκη!
Οι κάθε λογής «αγράμματες» υπηρεσίες, φορείς ενός άκριτου εισαγόμενου πρότυπου, στο όνομα ενός κατ επίφαση μόνο εκσυγχρονισμού, καταστρέφουν δια της βίας την τοπική παραγωγική μας  πραγματικότητα, πραγματικότητα που ουδέποτε, κατανόησαν, εκτίμησαν σωστά ή αγάπησαν.
Η Γενική Γραμματεία Έρευνας και Τεχνολογίας (ΓΓΕΤ), μαζί με τους εκάστοτε ακαδημαϊκούς αξιολογητές, στην πράξη καταπολεμήσανε  την οιαδήποτε προσπάθεια των μεταποιητικών βιοτεχνικών μονάδων για καινοτομία, υψηλή τεχνολογία και προσπάθεια δημιουργίας νέου προϊόντος, μια και αυτό δεν ταίριαζε στα δικά τους εγκεφαλικά πρότυπα περί κυρίαρχου μαζικού προϊόντος.
Τελικά, δεν ήταν δυνατόν να κάνεις την οιαδήποτε μακροπρόθεσμη επενδυτική πολιτική, διότι είχες να αντιμετωπίσεις ένα απολύτως εχθρικό κρατικό μηχανισμό, σε συνέργεια με τους διάφορους ακαδημαϊκούς συμβούλους, οι οποίοι στην πράξη εδραίωσαν το σημερινό νεοφιλελεύθερο μοντέλο, με την απαξία τους στην ενδογενή παραγωγή.

Ριζική αλλαγή διαδικασιών και στόχευσης των αναπτυξιακών προγραμμάτων.

 To μόνο τελικό ζητούμενο κάθε νέας επένδυσης που επιχορηγείται, θα έπρεπε να είναι, η δημιουργία τελικού προϊόντος, υψηλής ελληνικής – εγχώριας προστιθέμενης αξίας (ΕΠΑ) μεγαλύτερης του 35%.

13/7/15

Ποιος Νοιάζεται Πραγματικά Για Το Λαό;




Όλοι είχαμε ονειρευτεί μια Ελλάδα χωρίς μνημόνια, χωρίς χρέη, μια χώρα που θα μπορούσε εύκολα και γρήγορα να θεραπεύσει τις πληγές πέντε χρόνων λιτότητας. Με ελπίδα το ΣΥΡΙΖΑ όλοι πιστεύαμε ότι θα μπορούσαμε να είχαμε ένα άλλο δρόμο περισσότερο ελεύθερο και ανεξάρτητο.
Το αφήγημα περιελάμβανε δυο παραδοχές. Οι προηγούμενες κυβερνήσεις ήταν βαθιά διαπλεκόμενες άρα δεν μπορούσαν να ασκήσουν ανεξάρτητες πολιτικές και το σχεδόν βέβαιο ότι ένα ενδεχόμενο GREXIT θα προκαλούσε νέα παγκόσμια κρίση και άρα δεν θα το επιχειρούσε κανείς. Άρα μια αλλαγή πλεύσης χωρίς λιτότητα θα ήταν απλά ένα θέμα διαπραγμάτευσης.
Δυστυχώς το αφήγημα ήταν είτε αναποτελεσματικό είτε ανακριβές είτε ανεπαρκές. Η πραγματικότητα ήταν ότι οι Γερμανοί είχαν μελετήσεις και επεδίωκαν ένα GREXIT. Προφανώς οι πιθανότητες για μια τίμια συμφωνία δεν υπήρχαν. Οι Γερμανοί θεωρούσαν δεδομένο το GREXIT και η μόνη επιλογή που απέμενε ήταν ένα επώδυνο μνημόνιο.
Μα γιατί η εκδοχή του υπερήφανου GREXIT θεωρείται επαχθέστερο από ένα βαρύ μνημόνιο;
Πολλά μπορούν να ειπωθούν για τις καταστροφικές επιπτώσεις μιας εξόδου σε συνδυασμό με την πτώχευση που θα ακολουθήσει. Ένα μόνο θα αναφέρω. Η οικονομία μας είναι τόσο εμπλεκόμενη λόγω της νομισματικής ένωσης και της ένταξης μας στην ΕΕ, έχει απεμπολήσει τόσα δικαιώματα χάριν του ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, ώστε η έξοδος μας να ισοδυναμεί με πολεμική καταστροφή. Κάποιες ασκήσεις επί χάρτου των Γερμανών προέβλεπαν κύμα μετανάστευσης ενός εκατομμυρίου ελλήνων για να επιβιώσουν! Καταλαβαίνετε φαντάζομαι που θα κατέληγαν όλα τα άλλα κεκτημένα που τώρα μόνο απειλούνται.
Μπροστά σ’ αυτή τη ενδεχόμενη κατάσταση καταστροφής ο Τσίπρας ελίχθηκε σαν ηγέτης.  Ξεπέρασε τον εαυτό του, τα πιστεύω του, το βαρίδι του κόμματος που τον τραβούσε στην έξοδο,  τις αριστερές καταβολές του,  τις πιέσεις των Γερμανών για GREXIT και κέρδισε, Ναι κέρδισε ένα μνημόνιο, που δίνει όμως ζωή για τα επόμενα χρόνια. Μόνο αν παραμείνεις ζωντανός μπορεί να δημιουργήσεις το αύριο.
Ποιος νοιάζεται πραγματικά για το λαό; 
Αυτός που υπερβαίνει τον εαυτό του και τα πιστεύω του προσαρμοζόμενος σε μια σκληρή πραγματικότητα για να κρατήσεις σχεδόν ότι έχει κερδισθεί όλα αυτά τα χρόνια ή αυτός που πιστός στις ιδέες και τα πιστεύω του ρισκάρει την ολική καταστροφή.
 

4/7/15

Tο Διακύβευα Του Δημοψηφίσματος


Όλοι ή σχεδόν όλοι οι Ελληνες, επιθυμούν μια συμφωνία για να ομαλοποιηθεί η κατάσταση. Στη συντριπτική πλειοψηφία και αυτοί που επιλέγουν Ναι και αυτοί που επιλέγουν Όχι είναι καλοπροαίρετοι πολίτες και έχουν μια κοινή επιλογή: Τη διάσωση της Χώρας.

Με δεδομένη αυτή τη παραδοχή, η διαφοροποίηση του κάθε πολίτη έχει να κάνει κυρίως με τα βιώματα και τις ψυχικές αντοχές του. Δεν έχουν βιώσει όλοι την κρίση με τον ίδιο τρόπο, δεν έχουν όλοι τη διάθεση να ρισκάρουν για να κερδίσουν.
Η πρόταση του Ναι δείχνει πιο σίγουρη για μια γρήγορη συμβατική συμφωνία με συνέπειες λιτότητας και τα λοιπά γνωστά. Η πρόταση του Όχι δείχνει ανατρεπτική της μέχρι τώρα πορείας, που όμως έχει και την αβεβαιότητα αλλά και την ελπίδα για μια καλύτερη λύση.

Κατά τη γνώμη μου, με δεδομένες τις πραγματικές δυνατότητες της χώρας, δεν υπάρχει περίπτωση, η όποια λύση, να μην είναι ένα βαρύ μνημόνιο.Το Ναι και το Όχι λοιπόν δεν κρίνουν το είδος της συμφωνίας (σε κάθε περίπτωση λιτότητα θα έχουμε) αλλά την πολιτική κατάσταση τη Δευτέρα.
Κατά τη γνώμη μου ο Τσίπρας αντιμετώπισε ανέντιμη διπλωματία, από ισχυρή μερίδα εταίρων, εξ αιτίας της επιμονής για ένα μνημόνιο με λιγότερη λιτότητα. Ίσως όλη η διαπραγματευτική ομάδα μας να ήταν περισσότερο έντιμη και καλοπροαίρετη απ’ ότι συνηθίζετε!
Είναι βέβαιο επίσης ότι κάποιοι επιδιώκουν συστηματικά την “αριστερή παρένθεση” για τη δική τους μακροημέρευση και αυτό γίνεται εμφανές από την πρωτοφανή σκληρότητα με την οποία πλήττουν ένα λαό για να προκαλέσουν σοκ και δέος, για να εξαφανίσουν κάθε διαφορετική σκέψη σ’ όλη την Ευρώπη.
Οι νεοφιλελεύθεροι της Ευρώπης βρήκαν ευκαιρία να ξεμπερδεύουν με τους Νεοκεϋνσιανούς που εμφανίσθηκαν στο τόπο μας.Με το Ναι έχουμε μια νίκη των Νεοφιλελεύθερων, με το Όχι μια αποδυνάμωση υπέρ των Νεοκεϋνσιανών. 

ΥΓ. Συμφωνία θα υπάρξει σε κάθε περίπτωση, εκτός και αν υπερισχύσει η ομάδα που επιθυμεί την Ελλάδα εκτός Ευρωζώνης.Οι επιθυμούντες την έξοδό μας δεν το αποφάσισαν εξ αιτίας του ΣΥΡΙΖΑ.Κάθε ερμηνεία του Όχι σαν όχι στην Ευρωζώνης είναι αυθαίρετη και εκ του πονηρού. 


5/5/15

Ελληνικό Σήμα

Αυτό το μήνα το blog συμπληρώνει 5 χρόνια.
Το Ελληνικό Σήμα είναι πλέον Brand.
Σίγουρα το blog νιώθει δικαιωμένο και τη προσπάθεια ολοκληρωμένη!



Τώρα ... προσοχή για τα μαϊμού Ελληνικά.

9/7/14

Καθρεφτάκια Για Ιθαγενείς



Όταν παρουσιάστηκε η πρόταση της «μικρής ΔΕΗ» το πρώτο επιχείρημα ήταν ο ανταγωνισμός. Το γνωστό νεοφιλελεύθερο ιδεολόγημα για τη μείωση των τιμών. Στη πορεία επειδή είδαν ότι δεν πείθει αρκετά (πρόσφατα ζήσαμε κάτι αντίστοιχο με το γάλα) σκέφτηκαν το επιχείρημα για τον εκσυγχρονισμό της ΔΕΗ.
Πρέπει να γίνουν επενδύσεις για τον εκσυγχρονισμό της ΔΕΗ λένε και λεφτά δεν υπάρχουν. Αν λοιπόν πουλήσουμε το 1/3 της ΔΕΗ θα έχουμε χρήμα να κάνουμε επενδύσεις για εκσυγχρονισμό.
Για επικεφαλίδα καλά ακούγεται. Αν δούμε όμως λίγο παρακάτω μπαίνει το ερώτημα: Τι επενδύσεις χρειάζονται στη ΔΕΗ;
Η πλέον απλή απάντηση που μπορεί να δώσει σχεδόν και ο κάθε αδαείς, επί των ενεργειακών, έλληνας, είναι η διασύνδεση των νησιών. Κατ’ αρχήν δεν θα είχα κάποια ένσταση για το εν λόγω επενδυτικό σχέδιο αν είχε γίνει μια πλήρης οικονομοτεχνική μελέτη. Δηλαδή θα ήθελα να ξέρω πόσο θα κοστίσει και πόσο θα είναι το συνολικό όφελος από τη μειώσει του κόστους του ρεύματος και μετά από πόσο χρόνο θα γίνει απόσβεση ώστε να υπάρξει μετά η δυνατότητα να μειωθεί η τιμή του ρεύματος και πόσο. Προφανώς τέτοια μελέτη δεν υπάρχει. Όλα τα επιχειρήματα βρίσκονται στο χώρο του υποθετικού χωρίς μια σοβαρή μελέτη που θα καταδείκνυε και το πιθανό όφελος και το αναγκαίο κεφάλαιο για την επένδυση. Όλα τα επιχειρήματα είναι παραμύθια για να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα, το ξεπούλημα της ΔΕΗ. 
Και αν εν τέλει η επένδυση της διασύνδεσης των νησιών είναι συμφέρουσα γιατί δεν πραγματοποιείται με έκδοση ομόλογου από τη ΔΕΗ, αλλά πρέπει να γίνει με εκποίηση της παραγωγικής βάσης της χώρας;
Αλλα για τι δάνειο μιλάμε;
Μήπως έχουν κάνει κάποια μελέτη;
Καθρεφτάκια για ιθαγενείς είναι τα επιχειρήματά τους.

Η τιμή τιμή δεν έχει
Ένα άλλο κενό που υπάρχει επίσης με την εκποίηση της μικρής ΔΕΗ είναι και το ποσό που υπολογίζουν να εισπράξουν. Και επειδή η τιμή τιμή δεν έχει, πρόσφατα την πάτησαν και το Ελληνικό, δεν λένε κουβέντα.
Θα την πουλήσουμε ένα εύλογο ποσό !!! και προφανώς δεν θα θιγούν τα εργασιακά δικαιώματα των εργαζομένων. Γι’ αυτό το δεύτερο το έχουμε ξανά πει, χωρίς την τεχνογνωσία των εργαζόμενων ρεύμα δεν παράγεται, άρα τουλάχιστον για μια πενταετία δεν θα τολμήσουν να έρθουν σε ρήξη μαζί τους. Για την τιμή όμως ούτε κουβέντα.
Για να δούμε λοιπόν αυτό το εύλογο πόσον από πλευράς ΔΕΗ. Τι θα πρέπει να διαθέσει ένας επενδυτής για να μη συμπεριφερθεί σαν «φιλέλληνας ευεργέτης»! Λέμε τώρα (λολ).
Αν μιλάμε για σοβαρό επενδυτή, με δεδομένο το εργασιακό κόστος (υπάρχει δυναμική δέσμευση) και την τιμή πώλησης της KWh (δεν φαντάζομαι να γίνεται όλη αυτή η ιστορία για να ακριβύνει το ρεύμα), θα πρέπει από το κέρδος που θα έχει να κάνει απόσβεση της αγοράς του σε μια δεκαετία. Δηλαδή με τις 2750 MW που θα πάρει και με τις δεδομένες τιμές κόστους KWh από λιγνίτη και τις μέσες τιμές πώλησης της KWh, ο εν λόγω επενδυτής θα κερδίσεις τα επόμενα 10 χρόνια περίπου 4 δις € (με πολύ πρόχειρους υπολογισμούς). Άρα ένα εύλογο και συμφέρον πόσο για τη ΔΕΗ θα ήταν να τη πουλήσει 5 δις €. Διαφορετικά γιατί να το κάνει;
Να δείτε ότι οι τιμές που θα παίξουν θα είναι στο 1/3 το πολύ. Και μετά λένε ότι δεν είναι ξεπούλημα της ΔΕΗ!

4/7/14

Μερικές Αλήθειες Για Τη ΔΕΗ.




  1. Η Ελλάδα έχει το φτηνότερο ρεύμα μέσα στην Ευρώπη. Ο πίνακας του 2009 είναι ενδεικτικός.
  2. Η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας είναι ελεύθερη για τον οποιοδήποτε.
  3. Στη ΔΕΗ συμμετέχουν ιδιώτες επενδυτές και λειτουργεί με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια. Οι χρήσεις είναι κερδοφόρες και μοιράζει και μερίσματα. Το δημόσιο ασκώντας το μάνατζμεντ μετριάζει τη κερδοφορία του κεφαλαίου ώστε να είναι η ηλεκτρική ενέργεια κατά το δυνατόν προσιτή στο λαό.
  4. Οι αυξήσεις στο ρεύμα τα τελευταία χρόνια οφείλονται στην είσοδο των ιδιωτών στη παραγωγή ενέργειας και ιδιαίτερα των «πράσινων» ΑΠΕ.
  5. Οι ιδιώτες έχουν τη δυνατότητα να παράγουν ηλεκτρισμό από λιγνίτη (είχαν δοθεί 2 άδειες) όμως δεν προχώρησαν, ούτε προχωρούν, επειδή η επένδυση έχει μεγάλο κόστος και η τιμή με την οποία πουλάει η ΔΕΗ τη KWh είναι χαμηλή με συνέπεια να μη έχουν τα κεφάλαιά τους ικανοποιητική απόδοση από την επένδυση.
  6. Σε θέματα παραγωγής ενέργειας από λιγνίτη η ΔΕΗ έχει αναπτύξει, όλα αυτά τα χρόνια, υψηλού επιπέδου τεχνογνωσία με αποτέλεσμα να μη μπορεί να την ανταγωνιστή κανένας επίδοξος νεοεισερχόμενος επενδυτής. Αυτή η τεχνογνωσία είναι ίσως το μεγαλύτερο κεφάλαιο της ΔΕΗ.
  7. Η τιμή πώλησης της KWh από τη ΔΕΗ είναι αποτέλεσμα μέσου όρου της φτηνής λιγνιτικής και υδροηλεκτρικής KWh και της ακριβής από καύσιμα και ΑΠΕ. Αν η ΔΕΗ χάσει το φτηνό και πλέον σύγχρονο σκέλος παραγωγής (αυτό που σχεδιάζουν να εκποιήσουν) προφανώς θα οδηγηθεί σε αδιέξοδο και σε άνοδο της τιμής.
  8. Τους εργαζόμενους στη ΔΕΗ προφανώς και δεν θα τους θίξουν οι ιδιώτες επενδυτές. Τα κεφάλαια τους και οι εγκαταστάσεις που θέλουν να πάρουν τους είναι τελείως άχρηστα χωρίς την εργασία του έμπειρου προσωπικού και την τεχνογνωσία που διαθέτει. Αλήθεια την εμπειρία του ανθρώπινου δυναμικού πως θα την αξιολογήσουν;
  9. Οι συγκρίσεις της ιδιωτικοποίησης της ΔΕΗ με αυτές των Τηλεπικοινωνιών είναι από ηλίθιους για αδαείς. Συγκρίνουν κατ’ αρχήν υπηρεσίες με παραγωγή που είναι τελείως διαφορετικά πράγματα. Αλλα το κυριότερο, όλοι αυτοί οι κύριοι, παραβλέπουν ότι τα τελευταία χρόνια είχαμε την επανάσταση της ψηφιακής τεχνολογίας και η βελτιώσει των υπηρεσιών και το χαμηλό κόστος είναι αποτέλεσμα αυτής ακριβώς της εξέλιξης και όχι της ιδιωτικοποιήσεις και του ανταγωνισμού.
  10. Αν υποθέσουμε ότι οι συνάδελφοι Φυσικοί καταφέρουν να δημιουργήσουν μιας μορφής ψυχρή σύντηξη του Υδρογόνου σε επίπεδο εκμεταλλεύσιμο. Μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα το κόστος παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας σχεδόν θα μηδενιστεί. Η μείωση της τιμής προφανώς θα είναι αποτέλεσμα της εξέλιξης της επιστήμης και όχι του ανταγωνισμού των εταιρειών που θα παράγουν ενέργεια. Κάτι αντίστοιχα επαναστατικό έχει συμβεί με τις τηλεπικοινωνίες με αποτέλεσμα να πέσουν οι τιμές. Στα ΜΜΕ όμως βγαίνουν καθημερινά ένα σωρό ηλίθιοι νεοφιλελέ και παραμυθιάζουν τον κόσμο για τον ανταγωνισμό λες και είναι φετίχ.
Νομίζω ότι διευκρίνισα λίγα πράγματα σχετικά με το ξεπούλημα της ΔΕΗ και τον ανταγωνισμό. Προφανώς υπάρχουν και διαπλεκόμενα συμφέροντα, και ενδοκαπιταλιστικές διαμάχες και αλλα τέτοια πολλά. Ένα είναι όμως το βέβαιο, η ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ στόχο έχει το κέρδος του κεφαλαίου από την πλουτοπαραγωγική πηγή του λιγνίτη και ουδόλως ενδιαφέρονται για το καλό του καταναλωτή. Σε μια διασυνδεδεμένη ευρωπαϊκή αγορά ενέργειας θα πουλάνε το ρεύμα ακριβά με μεγάλο κέρδος αδιαφορώντας για τη αγοραστική ικανότητα του Έλληνα καταναλωτή. 

27/5/14

Νομική Αθηνών – Νομική Harvard 1-0!


    

 Τη Κυριακή που πέρασε εκτός από τα ευχάριστα των ευρωεκλογών συνέβη και κάτι επίσης ευχάριστο και σημαντικό που έρχεται να διαλύσει ένα μύθο.

    «Πρώτη στον κόσμο αναδείχθηκε η Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών σε διεθνή διαγωνισμό νικώντας την αντίστοιχη σχολή του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ
Οι μελλοντικοί απόφοιτοι της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών κατάφεραν να κλέψουν τις εντυπώσεις σε παγκόσμιο διαγωνισμό  εικονικής δίκης. Η Ομάδα προπτυχιακών φοιτητών της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών κατέκτησε την πρώτη θέση στον Παγκόσμιο Γύρο του διεθνούς πανεπιστημιακού διαγωνισμού εικονικής δίκης ELSA Moot Court Competition on World Trade Organization Law (EMC2) επικρατώντας στον Μεγάλο Τελικό επί της ομάδας του πανεπιστημίου του Harvard.» (λεπτομέρειες εδώ).

    Συγχαρητήρια λοιπόν στα παιδιά που κατάφεραν να διαλύσουν το μύθο για το χαμηλό  επίπεδο των Ελληνικών Πανεπιστημίων, και να αναδείξουν το πραγματικό επίπεδο της παρεχόμενης δημόσιας παιδείας.
    Χρόνια τώρα έχουν φαγωθεί ένα σορό νεοφιλελεύθερα λαμόγια να μας πείσουν για το χάλι της παιδείας μας και ιδιαίτερα της τριτοβάθμιας, για ίδιον όφελος. Η επιτυχία αυτή έρχεται να δείξει ότι παρ’ όλα τα προβλήματα που σίγουρα υπάρχουν το επίπεδο σπουδών παραμένει εξαιρετικά υψηλό και αυτό που λείπει δεν είναι τα ιδιωτικά πανεπιστήμια αλλά τα περισσότερα κεφάλαια για την δημόσια παιδεία.
    Τέλος θέλω να δώσω και προσωπικά συγχαρητήρια σ’ αυτά τα παιδιά επειδή με τη προσπάθειά τους κατάφεραν αυτή τη παγκόσμια διάκριση. Σίγουρα δεν υποστηρίζω ότι είναι ο μέσος όρος των φοιτητών μας, όμως είναι αποτέλεσμα του εκπαιδευτικού μας συστήματος που κάποιοι θέλουν να διαλύσουν.
 
 

22/5/14

Αναπτυξιακά Οράματα



Στην επετειακή ανάρτηση για τα τέσσερα χρόνια του blog θα ήθελα να σχολιάσω την ελαφρότητα με την οποία αντιμετωπίζει η κυβέρνηση Σαμαρά το θέμα της ανάπτυξης.
Στη πρόσφατη ομιλία (20/5/14) ο κ Σαμαράς στο μουσείο Μπενάκη με θέμα το «όραμά του για την Εθνική Ανάπτυξη»!!! μας παρουσίασε ουσιαστικά ξαναζεσταμένη και «επικαιροποιημένη» μια μελέτη που είχε γίνει από το γραφείο της McKinsey & Company στην Αθήνα  το Σεπτέμβρη του 2011 με χορηγούς τον ΣΕΒ και την Ελληνική Ένωση Τραπεζών με θέμα «Η Ελλάδα 10 Χρόνια Μπροστά». Οι αναφορές του Σαμαρά στις μελέτες του ΙΟΒΕ και ΚΕΠΕ ουσιαστικά δεν έχουν να προσφέρουν τίποτα περισσότερο από αυτά που αναφέρει η πρωτότυπη της McKinsey.
Δεν θα μπω στην ουσία της μελέτης (όποιος θέλει περίληψη υπάρχει εδώ), αλλά στον τουλάχιστον επιπόλαιο τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουν το καυτό θέμα της ανάπτυξης του τόπου. Για να το πούμε έξω από τα δόντια, ελάχιστα νοιάζονται και αυτά που παρουσιάζουν κατά καιρούς είναι καθρεφτάκια για ιθαγενείς.
Δεν είναι δυνατόν να παρουσιάζεσαι σαν σοβαρός πρωθυπουργός που «οραματίζεται» την ανάπτυξη του χειμαζόμενου τόπου σου και να παρουσιάζεις ξεπερασμένες μελέτες σαν λύση στο πρόβλημα. Τα χρόνια που πέρασαν έδειξε ότι δεν λειτουργεί η μελέτη και εσύ επικαιροποιείς μόνο την ημερομηνία ολοκλήρωσης (από 10 σε 7 χρόνια επειδή η αρχική εκπονήθηκε το 2011 και έχουμε 2014)!!!
Όταν η ανεργία είναι πάνω από το 30% και ο βασικός κάτω από 500€ με τιμές αγαθών Βρυξελών και εσύ ο «σοβαρός» πρωθυπουργός δουλεύεις το κόσμο, για προεκλογικούς λόγους, με «αναπτυξιακά οράματα» και 770.000 νέες θέσεις εργασίας (παρεμπιπτόντως κάπου τόσες θέσεις εργασίας προβλέπει η μελέτη McKinsey, από παπαριές άλλο τίποτα!) είσαι τουλάχιστον κατάπτυστος και τεμπέλης βέβαια, αφού δεν έχει κάνει τίποτα για να προτείνεις σοβαρές λύσεις στο πρόβλημα της ανάπτυξης.
Βέβαια από τέτοιες παπαριές δεν υστερούν και τα υπόλοιπα μέλη της κυβέρνησης.
Πάλι η μελέτη αυτή ήταν το κύριο εργαλείο με το οποίο ο ΙΟΒΕ και το ΚΕΠΕ θα εκπονούσαν «10ετες πλάνο ανάπτυξης» εντός πέντε μηνών σύμφωνα με τις εντολές των κκ Γ.Στουρνάρας και Κ.Χατζηδάκης. Από τότε έχουν περάσει 17 μήνες! Γνωρίζει κάποιος κάτι;
Έκτος λοιπόν από τις ευχαριστίες μου για τις ευχές των γενεθλίων του blog να θυμίσω ότι έρχονται εκλογές.
Ξέρετε τι θα κάνετε!



14/5/14

Λιτότητα Χωρίς Τέλος Εκτός…..


     
    Το κύριο χαρακτηριστικό της οικονομικής πολιτικής που εφαρμόζεται σχεδόν σε όλη την Ευρωζώνη από τότε που ξέσπασε η κρίση είναι η λιτότητα. Αλλού περισσότερο, αλλού λιγότερο, αυτή είναι η κυρίαρχη επιλογή σχεδόν σε όλες τις χώρες
    Παρατηρούμαι λοιπόν το εξής φαινόμενο με αφορμή τη κρίση, σχεδόν το 50% των κατ’ εξοχήν καταναλωτών του πλανήτη, (το άλλο 50 είναι οι ΗΠΑ) να υποβάλλονται σε λιτότητα και περιορισμούς στη κατανάλωση. Μέσα λοιπόν στον καπιταλισμό επιλέγονται οικονομικές πολιτικές, από νεοφιλελεύθερες κυβερνήσεις, που αποδυναμώνουν τις πλουσιότερες αγορές του πλανήτη. Η λιτότητα που εφαρμόζεται φαίνεται σαν να πυροβολεί τους πελάτες του κεφαλαίου, δηλαδή τα πόδια της.
  Που θα πουλήσουν οι πολυεθνικές τα προϊόντα τους όταν η αγοραστική δύναμη του δυτικοευρωπαίου συνεχώς περιορίζεται; Βασικός πυλώνας για τη κερδοφορία του κεφαλαίου είναι η κατανάλωση, τι έχει συμβεί λοιπόν και περιορίζεται;
    Από τη δεκαετία του 80 αρχίζει να εφαρμόζεται το μοντέλο της παγκοσμιοποίησης. Σε πρώτη φάση αυτό το μοντέλο έδωσε μια εφήμερη ευημερία στους δυτικούς καταναλωτές. Μέχρι το ξέσπασμα της κρίσης όλοι οι δυτικοευρωπαίοι είχαμε μια συνεχή βελτίωση που οφειλόταν στο γεγονός ότι υπήρχαν κάποιοι «σκλάβοι» σε ένα άλλο μέρος του πλανήτη που δούλευε για ένα πιάτο φαΐ.
    Βέβαια αυτό το μοντέλο όπως έχουμε αναλύσει σε προηγούμενη ανάρτηση, έτσι όπως λειτουργούσε, μόλις θα σταματούσε ο δανεισμός, άμεσα θα κατέρρεε. Όπως και έγινε, δημιουργώντας μια παγκόσμια κρίση, αφήνοντας πίσω υπερχρεωμένους καταναλωτές και κράτη.
    Προς στιγμήν φάνηκε ότι ο καπιταλισμός έφτασε στο τέλος του. Αν χάσει τους πελάτες-καταναλωτές,  πως θα επιβιώσει;
    Όμως τα πράγματα είναι λίγο διαφορετικά. Μέχρι τώρα είχαμε βιώσει την παγκοσμιοποίηση στο παραγωγικό σκέλος του καπιταλισμού τώρα ήρθε η ώρα να δούμε και την παγκοσμιοποίηση στην κατανάλωση. Όλα αυτά τα χρόνια στις χώρες χαμηλού κόστους όπου υπήρχε η παγκόσμια παραγωγή αγαθών σταδιακά δημιουργήθηκε μια μεσαία τάξη. Δηλαδή μια νέα αγορά για το κεφάλαιο και τις πολυεθνικές με δυναμική, χωρίς χρέη και βαρίδια από το κοινωνικό κράτος του ευρωπαϊκού κεκτημένου! Με τα νέα αυτά δεδομένα η δυτική Ευρώπη δεν έχει πλέον κανένα ενδιαφέρον για τον καπιταλισμό είμαστε μια αγορά που η επιβίωσή της κοστίζει πολύ, δεν μας χρειάζονται πλέον.
    Η μεσαία τάξη των BRIC και όχι μόνο μπορεί πλέον να αποτελέσει ένα άριστο πελάτη για το παγκόσμιο κεφάλαιο που θα καλύψει ότι κενά υπάρξουν από τους υπερχρεωμένους ευρωπαίους. Η λιτότητα που ζούμε είναι αποτέλεσμα του γεγονότος ότι δεν παρουσιάζουμε πλέον ενδιαφέρον σαν καταναλωτές και γι’ αυτό θα διαρκέσει πολύ. Υπάρχουν άλλοι που έχουν δικά τους κέρδη τα οποία παρουσιάζουν περισσότερο ενδιαφέρον για τον καπιταλισμό.
    Το καθεστώς της λιτότητας και του αποπληθωρισμού λοιπόν δεν έχει ημερομηνία λήξης, η παγκοσμιοποίηση συνεχίζεται με το αποκρουστικό πρόσωπο να κοιτάζει πλέον σε μας. Δεν ενδιαφέρεται κανένας για την ανεργία και την ανθρωπιστική κρίση. Θα μας πάρουν ότι έχει αξία αδιαφορώντας για τη καταστροφή που θα προκαλέσουν.
Αυτά πρέπει να έχουμε στο νου αν υπάρχει η διάθεση να σχεδιάσουμε μια καλύτερη επόμενη μέρα.
     Τέλος εκείνο που με τρομάζει περισσότερο είναι το τι μας προτείνουν για την επανόρθωση της οικονομίας. Η μοναδική λύση του τουρισμού που ουσιαστικά προτείνεται, χωρίς καμιά άλλη αναπτυξιακή δραστηριότητα, μου θυμίζει κάποιους εξωτικούς παραθεριστικούς προορισμούς όπου τις εποχές των παχέων αγελάδων πήγαινε ο κάθε Έλληνας και όπου με 5-10€ είχε όλη την ημέρα ένα «δούλο» για να το εξυπηρετεί. Μήπως για κάτι τέτοιο μας προορίζουν οι ισχυροί εταίροι μας και γι’ αυτό δεν ενδιαφέρονται για την οικονομική μας ανάκαμψη;
 

9/4/14

Έρχεται η Νονά




Αύριο τελικά (10/04/2014) είναι η μέρα επιστροφής στις αγορές!!!
Μα γιατί δανειζόμαστε από τις αγορές;
Αφού έχουμε πρωτογενές πλεόνασμα!
Αφού μέχρι το τελος του 2014 δεν υπάρχει χρηματοδοτικό κενό!
Και αφού και για το 2014 προβλέπεται κι’ άλλο πρωτογενές!
Γιατί θα πρέπει οι δανειστές μέσα στα επόμενα 5 χρόνια να κερδίσουν σίγουρα 500 εκ. € (Αγγλικό δίκαιο βλέπεις) από τις πλάτες μας;
Γιατί η 09/04/2019 θα πρέπει να είναι άλλη μια δύσκολη μέρα που θα πρέπει να πληρωθεί άλλο ένα ομόλογο 2,5 δις; (μη το ξεχνάμε).
Μήπως υπάρχει κάποιο σοβαρό επενδυτικό σχέδιο το οποίο απαιτεί τα 2,5 δις ώστε στα επόμενα πέντε χρόνια να αποδώσει τα πολλαπλάσια;
Ή έστω ποιά είναι αυτή η επένδυση που θα χρηματοδοτήσει το κράτος και που στα επόμενα 5 χρόνια θα αποφέρει κέρδη τουλάχιστον 3 δις για κεφάλαιο και τόκους;
Όμως δυστηχως δεν άκουσα τίποτα για επενδύσεις. Πολύ φοβάμαι ότι και αυτός ο δανεισμός δεν έχει ίχνος αναπτυξιακής προοπτικής. Αλλα 2,5 δις στον αέρα όπως τη παλιά «καλή εποχή».  Θα είναι ένα δάνειο που θα πληρωθεί από το στέρημά μας στο ακέραιο, καθ’ ότι είναι και στο αγγλικό δίκαιο.
Μα τότε γιατί δανειζόμαστε από τις αγορές;
Μάλλον όμως ξεχνώ  ότι έρχονται Ευρωεκλογές και κάποιοι πρέπει να δείξουν «έργο» για να ξεγελάσουν όσους μπορέσουν. Το πόσο θα κοστίσει λίγο τους αφορά. Το ότι αποδυναμώνει την προσπάθεια για ένα βιώσιμο χρέος τους είναι αδιάφορο. Το κύριο είναι να ανακόψουν το ΣΥΡΙΖΑ με οποιοδήποτε κόστος.
Μέχρι και η Νονά έρχεται τη Παρασκευή, γι’ αυτό κ’ εμείς φοράμε τα καλά μας!


4/2/14

Φόρο Σε Όποιον Αναπνέει


Είναι αλήθεια ότι δεν είχα κατανοήσει τη λογική στη φορολογία της ακίνητης περιουσίας και ειδικά όταν αυτή δεν αποφέρει έσοδα. Θεωρούσα ότι ήταν ένας άδικος φόρος που στόχευες μόνο στην αύξηση των εσόδων αδιαφορώντας για το δίκαιο της φορολογίας. Όμως ήρθε η εκπομπή του κ Πρετεντέρη και εκεί, ο αξιότιμος κύριος αναπληρωτής καθηγητής Νίκος Καραβίτης και σύμβουλος του ΥΠΟΙΚ! με έκανε να αναθεωρήσω τη γνώμη μου για το νέο χαράτσι επί όλων των ακινήτων. 

κάτι από botero μου θυμίζει ο κ καθηγητής

Υποστήριξε λοιπόν ο κ. καθηγητής ότι καλώς επιβάλλεται ο φόρος επί των ακινήτων επειδή η πολιτεία δαπανά κεφάλαια για την προστασία της ακίνητης περιουσίας μας από τους εχθρούς και την παραβατικότητας. Πληρώνει δηλαδή το στρατό για να μη έρθουν οι τούρκοι και μου πάρουν το σπίτι, όπως πληρώνει και την αστυνομίας και τα δικαστήρια για μη μου το καταπατήσουν οι απατεώνες. Άρα το ακίνητο οφείλει να συνεισφέρει για αυτές τις παροχές. Άψογα! (Είπε και κάτι για τις παροχές των δήμων αλλα μάλλον λησμόνησε ότι για τους δήμους υπάρχουν άλλοι φόροι, χρόνια τώρα, δεν όμως είναι αυτό το θέμα μας).

Τα επιχειρήματα του  κ. καθηγητή με συγκλόνισαν και άρχισα να βλέπω το κόσμο διαφορετικά. Η λογική λοιπόν αυτού του φόρου, σκέφθηκα, μπορεί να επεκταθεί και να εφαρμοστεί σε όλους τους έλληνες. Γιατί οι φτωχοί, οι ανήμποροι και τα παιδιά να μη πληρώνουν φόρους; Αυτοί δεν θα απολάβουν της προστασίας των ενόπλων δυνάμεων άμα γίνει πόλεμος; Ή δεν θα απασχολήσουν την αστυνομία και τα δικαστήρια άμα κάποιος επιχειρήσει να τους βλάψει; Λογικά λοιπόν επιβάλλεται να φορολογηθούν άπαντες όσοι αναπνέουν και μάλλον είναι θέμα χρόνου και εκσυγχρονισμού (με τέτοιους συμβούλους!)  για να μπει ένας τέτοιος φόρος! Ετσι με ένα δίκαιο κεφαλικό φόρο θα αυξηθούν κι άλλο τα έσοδα του κράτους και θα αυξήσουμε επιπλέον και το πρωτογενές πλεόνασμα!



Για πόσο ηλίθιους μας περνούν;

Άσχετο. Αν θέλετε να διαβάσετε μια σοβαρή άποψη για τις αποκρατικοποιήσεις πηγαίνετε στη cynical http://e-cynical.blogspot.gr/2014/02/blog-post_3.html

12/12/13

Η ΔΕΗ Χαρίζει Κιλοβατώρες!



Προσέξτε τι μας συμβαίνει, που μας έχουν οδηγήσει.
Υπάρχει ακόμα η δημόσια ΔΕΗ με όλες τις νέες παραφυάδες ΔΕΣΜΗΕ, ΛΑΓΗΕ, ΑΔΜΗΕ κτλ. Στην ουσία έχουμε εταιρείες του δημόσιου που οφείλουν να λειτουργούν με ιδιώτοικονομικά χαρακτηριστικά που σημαίνει ότι δεν πρέπει να έχουν ελλείμματα.
ΟΚ μέχρι εδώ.
Η ΔΕΗ λοιπόν, άσχετα αν οφείλει να μη δημιουργεί ελλείμματα, αποφάσισε, υποχρεώθηκε (δεν έχει σημασία) να κάνει ένα δωράκι στους ΑΠΕατζίδες. Καταλάβατε αυτούς με τα Φωτοβολταϊκά. Για κάθε κιλοβατώρα που θα παράγουν θα τους κάνουν δώρο άλλες δυο, ούτε στις πίτσες δεν έχουμε τέτοιες προσφορές! Θα παράγουν δηλαδή μια κιλοβατώρα και θα πληρώνονται τρις. Βέβαια κάτι τέτοιο δεν βγαίνει οικονομικά, και επειδή, όπως είπαμε, δεν επιτρέπονται ελλείμματα, κάποιος πρέπει να πληρώσει το δώρο της ΔΕΗ προς τους Απεατζίδες, τους νέους ραντιέρηδες.
Έβαλαν λοιπόν ένα τέλος σε όλους στους λογαριασμούς της ΔΕΗ υπέρ ΑΠΕατζίδων.
Και δεν θα υπήρχε μεγάλο πρόβλημα αν η χώρα μας ήταν στα καλά της, τώρα όμως εν μέσω κρίσης το πρόβλημα είναι τεράστιο.
Αυτή τη στιγμή λοιπόν που η ΔΕΗ κάνει τα δώρα της, την ίδια στιγμή κόβει το ρεύμα σε χιλιάδες νοικοκυριά, θύματα της κρίσης, που αδυνατούν να πληρώσουν τη ΔΕΗ. Και επειδή η συμπεριφορά αυτή προκάλεσε ήδη τραγικά συμβάντα, από τον φόβο της γενικότερης κατακραυγής, σπεύδουν να επανασυνδέσουν το ρεύμα με κοινωνικά κριτήρια. Βέβαια δεν ξεχνούν ότι ελλείμματα δεν νοούνται, άρα κάποιος πρέπει να πληρώσει το κοινωνικό πρόσωπο (προσωπείο) της ΔΕΗ. Άλλοι λένε να τα πληρώσουν όσοι ήδη πληρώνουν (πλούσιοι γαρ!!!) με μια νέα επιβάρυνση, άλλοι λένε να τα πληρώσουν οι Δήμοι (λες και τους περισσεύουν) και άκρια ακόμα δεν βγαίνει.
Κανένας όμως δεν σκέφτηκε τους ΑΠΕατζίδες. Τόσες κιλοβατώρες δώρο παίρνουν είναι κακό ένα μέρος να το δώσουν για τους αναξιοπαθούντες συμπολίτες μας; Και όταν τα πράγματα ηρεμήσουν και επανέλθουμε σαν χώρα ξαναπαίρνουν όλο το δώρο τους.
Που ξανακούσθηκε την ώρα που η ΔΕΗ χαρίζει κιλοβατώρες στους έχοντες ραντιέρηδες, να κόβει το ρεύμα στους άνεργους συμπολίτες μας!!!
Τι παραμύθι είναι αυτό με τις ΑΠΕ και τη πράσινη ανάπτυξη. Η πράσινη πολιτική μας έχει οδηγήσει, τώρα το χειμώνα, σε πόλεις που δεν μπορείς να ζήσεις από την αιθαλομίχλη. Το πράσινο τιμολόγιο της ΔΕΗ οδήγησε στα μακάβρια μαγκάλια. Όμως τα συμφέροντα πίσω από τις ΑΠΕ είναι μεγάλα, πολύ μεγαλύτερα από την αξία της ανθρώπινης ζωής. Ετσι τα δώρα στους ΑΠΕατζίδες καλά κρατούν, άσχετα αν με αυτή τη πολιτική και το περιβάλλον υποβαθμίζεται και ανθρώπινες ζωές κινδυνεύουν. 
Οποία υποκρισία!

Πράσινη ανάπτυξη δεν κάνεις αγοράζοντας πανάκριβα φωτοβολταϊκά από τις πολυεθνικές. Αυτές είναι καταναλωτικές συνήθειες για πλούσιους που επιβάλουν οι κουτόφραγκοι για να μας τα πάρουν. Αν θες πραγματικά ανάπτυξη αναθέτει σε ένα πανεπιστήμιό σου να δημιουργήσει τεχνογνωσία και στη συνεχεία τη δίνεις σε Έλληνες παραγωγούς (δημόσιους και ιδιώτες) να κατασκευάσει τα προϊόντα που θα παράγουν τη πράσινη ενέργεια. Προφανώς επιλέγεις μεθόδους που δεν θα επιβαρύνουν το κόστος παραγωγής ενέργειας. Διαφορετικά μια χαρά είναι ο λιγνίτης, έχουμε να λύσουμε τόσα προβλήματα, ας μη δημιουργούμαι και αλλα.

5/12/13

ΕΡΕΥΝΑ ΤΟΥ ΒΙΟΤΕΧΝΙΚΟΥ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ : ΑΠΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ ΓΙΑ 41% ΤΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΩΝ



Τη ραγδαία συρρίκνωση των μικρομεσαίων βιοτεχνικών επιχειρήσεων αναδεικνύει η έρευνα που πραγματοποίησε το Βιοτεχνικό Επιμελητήριο Αθήνας, καθώς από το 2009 έτος έναρξης της οικονομικής κρίσης έως το 2012 οι επιχειρήσεις στα μητρώα του Επιμελητηρίου μειώθηκαν κατά 7.747!!! Με μεγάλες απώλειες θα κλείσει και το 2013, καθώς έως το τέλος του έτους αναμένεται να χαθούν 2.500 μικρομεσαίες επιχειρήσεις σε σχέση με το 2012, δηλαδή το 6% του δυναμικού του Επιμελητηρίου. Δυσοίωνες είναι οι προβλέψεις και για το 2014, καθώς το 41% των ερωτηθέντων επιχειρηματιών θεωρεί πολύ πιθανό το ενδεχόμενο να μην καταφέρει να ανταπεξέλθει στις υποχρεώσεις του με αποτέλεσμα να κλείσει. 
    Η έρευνα πραγματοποιήθηκε το πρώτο δεκαήμερο του Νοέμβρη από την αρμόδια υπηρεσία του Επιμελητηρίου σε αντιπροσωπευτικό αριθμό επιχειρήσεων εγγραμμένων στα μητρώα του .
 Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας, το 66% των επιχειρηματιών έχουν επηρεαστεί από την κρίση με δραστική μείωση του τζίρου τους και σημαντική έλλειψη ρευστότητας λόγω της μεγάλης καθυστέρησης εξόφλησης των οφειλών από τους πελάτες τους, αλλά και της παντελούς έλλειψης χρηματοδότησης από τις τράπεζες Η πλειοψηφία των μικρομεσαίων επιχειρηματιών, προκειμένου να εξασφαλίσουν την ύπαρξη της επιχείρησης τους αναμένεται να προχωρήσουν το προσεχές διάστημα σε μείωση των γενικών εξόδων, ενώ δεν είναι λίγοι εκείνοι που αναμένεται να αναπροσαρμόσουν την δραστηριότητα τους σε νέες αγορές και ως τρίτη αναγκαστική επιλογή εμφανίζεται η μείωση του προσωπικού. Ωστόσο, αυτό που επικρατεί για το μέλλον και παρά τα τέσσερα πολύ δύσκολα οικονομικά έτη, είναι η απαισιοδοξία, καθώς μόλις το 9% των ερωτηθέντων διακρίνει κάποια βελτίωση και το 57% θεωρεί ότι η κατάσταση στην αγορά θα επιδεινωθεί με μεγαλύτερες απώλειες για τους επιχειρηματίες, αλλά και τους εργαζόμενους.     
 ¨Είναι απαραίτητο η κυβέρνηση, έστω και καθυστερημένα, να στηρίξει τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις που ασφυκτιούν λόγω της έλλειψης ρευστότητας στην αγορά, αλλά και της συνεχούς επιβολής δυσβάστακτων φορολογικών βαρών. Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις, η βάση της Ελληνικής οικονομίας, εφόσον στηριχθούν είναι προφανές ότι θα είναι σε θέση να αποτελέσουν την ατμομηχανή για την ανάκαμψη της οικονομίας της χώρας, επισημαίνει ο πρόεδρος του Βιοτεχνικού Επιμελητηρίου Αθήνας Παύλος Ραβάνης. 
 

5/11/13

Κάποιοι Πλήρωσαν Τους Φόνους




Προσπαθώντας να σκιαγραφήσω το προφίλ των δραστών στο έγκλημα του Ν. Ηρακλείου έκανα κατά τη γνώμη μου μια σημαντική διαπίστωση. Η μηχανή την οποία χρησιμοποίησαν οι δράστες για την εκτέλεση των δυο παιδιών είχε κλαπεί περίπου πριν τέσσερις μήνες. Τότε όμως ούτε ο φόνος του Παύλου Φύσσα είχε συμβεί, ούτε αν θέλετε η επίθεση της ΧΑ στους αφισοκολλητές του ΚΚΕ.
Αυτό το γεγονός αυτόματα αποκλείει κάθε σενάριο αντεκδίκησης από τον εξτρεμιστικό αριστεριστικό χώρο για το φόνο του Παύλου Φύσσα, καθ’ ότι την εποχή που άρχισε να οργανώνεται το εγκληματικό κτύπημα δεν υπήρχαν τα κίνητρα στο αριστερό άκρο. Ο χρόνος κλοπής της μηχανής με την οποία διεπράχθησαν οι φόνοι κατά τη γνώμη μου παραπέμπει σε εγκληματική οργάνωση που εκτελεί συμβόλαια θανάτου. Μόνο μια τέτοια οργάνωση θα φρόντιζε να έχει τα κατάλληλα μέσα ανά πάσα στιγμή ώστε να είναι έτοιμη να εκτελέσει όταν εμφανισθεί «πελάτης»!
Η δολοφονία λοιπόν των δυο παιδιών έγινε από πληρωμένους εγκληματίες, και αν κρίνω μάλιστα από την δυσκολία του εγχειρήματος, μάλλον δεν πρέπει να κόστισε πολύ. Γνωρίζοντας λοιπόν τα κίνητρα των εκτελεστών γεννάται το ερώτημα: ποιος θα πλήρωνε για την αποτρόπαια πράξη; ποιος έχει όφελος από το θάνατο δυο αθώων παιδιών που η νεανική παρόρμηση και απειρία τους οδήγησε στη ΧΑ;
Εδώ λοιπόν πρέπει να γίνουμε λίγο κυνικοί επειδή κυνικοί είναι οι οργανωτές αυτού του εγκλήματος, οι ηθικοί αυτουργοί.
Περιμένω λοιπόν τις επόμενες δημοσκοπήσεις.
Θέλω να δω κατ’ αρχήν αν συνεχίζεται η πτώση της ΧΑ.
Θέλω να δω τα ποσοστά του ΣΥΡΙΖΑ.
Θέλω να δω και αυτά της ΝΔ.
Δεν υπονοώ τίποτα κατά των πολιτικών κομμάτων του συνταγματικού τόξου, όμως κάπως ετσι χαλιναγωγείται η κοινή γνώμη, κάπως ετσι καλλιεργείται ο φόβος που οδηγεί σε συντηρητικές λύσεις. Δεν ξέρω που μπορεί να φτάσει το παιχνίδι για τη διεκδίκηση της εξουσίας όμως κάποιοι δεν δίστασαν ούτε στο φόνο.
Ένα τέλος είναι το βέβαιο, ο φόνος των παιδιών δεν έγινε από το άλλο άκρο, όσα υπονοούμενα και αν αφήνουν κάποιοι.